သရဲဆိုတာ….
ညဘက္အလုပ္ဆင္းရာကေန ျပန္လာတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေနာက္မွာလူတေယာက္ ကပ္ပါလာတယ္။ ဒါကို ေကာင္မေလး သတိထားမိျပီး လန္႔ေနမိတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အျပန္လမ္းမွာ သခိ်ဳင္းတခုကို ျဖတ္ရတယ္။ ေကာင္မေလးက ျဖတ္ထိုးဥာဏ္သုံးျပီး ဂူတခုေရွ ့ရပ္လိုက္တယ္။အဲ့ဒီေနာက္ ဂူကိုလက္နဲ ့ပုတ္ျပီး
” အေဖ..အေဖ ..သမီးျပန္လာျပီ..တံခါးဖြင့္ေပးအုန္း “
လို ့ေျပာလိုက္တယ္။ေနာက္မွာပါလာတဲ့လူက ေကာင္မေလးစကားေၾကာင့္ ေၾကာက္လန္ ့ျပီး ထြက္ေျပးသြား တယ္။ ထြက္ေျပး သြားတဲ့ လူကိုၾကည့္ျပီး ေကာင္မေလး ရယ္မိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဂူေနာက္ကေန အသံ တသံ ထြက္လာတယ္ ။
” သမီးကလဲ ေသာ့ယူသြားဖို ့ ေမ့ခဲ့ျပန္ျပီလား .”
အသံ ေၾကာင့္ ေကာင္မေလး ဂူေရွ ့ကေနထြက္ေျပးခဲ့ရ တယ္။ ေကာင္မေလး ထြက္ေျပးျပီးတဲ့ေနာက္ ဂူေနာက္ကေန ဂူေဖာက္ထြင္းတဲ့ သူခိုးတေယာက္ ထြက္လာတယ္။
သူခိုးက” ငါ့အလုပ္ကို အေနွာင့္အယွက္ေပးတဲ့လူေတြ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ ေျခာက္ျပစ္ရမယ္ “ဆိုျပီး ရယ္ေနခဲ့တယ္။ သူခိုးရယ္လို ့မျပီးခင္ မလွမ္းမကမ္းမွာ မွတ္တိုင္ကိုင္ျပီး ရပ္ေနတဲ့ အဘိုးအိုတေယာက္ကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္။
သူခိုးက ” အဘိုးျကီး..ခင္ဗ်ားဘာလုပ္ေနတာလဲ “လို ့ေမးေတာ့ အဘိုးအိုက” ေတာက္..ဒီလူေတြ ငါ့နာမည္ကို မွားေအာင္ေရးၾကတယ္ကြာ “လို ့ေျပာလိုက္တယ္။ အဘိုးအိုစကားျကားျပီး သူခိုးထြက္ေျပးသြားခဲ့တယ္။
ထြက္ ေျပးသြားတဲ့သူခိုးကို ၾကည့္ျပီး အဘိုးအို တဟားဟားနဲ ့ရယ္ေနခဲ့တယ္။ အဘိုးအိုက” ငါ့စားက်က္ကို လုခ်င္တဲ့ေကာင္ မွတ္ေလာက္ေအာင္ ဆုံးမရမယ္ “လို ့ေရရြတ္လိုက္တယ္။ အဘိုးအို ရြတ္သံမဆုံးခင္မွာ လက္ထဲက သံတူရြင္းျပ ုတ္က်သြားတယ္။ တူရြင္းကို ကုန္းေကာက္ဖို ့ခါးညြတ္လိုက္ေတာ့ ျခံဳထဲကေန လက္တဖက္နဲ ့အတူ
” ဘယ္ေကာင္လဲကြ ငါ့မွတ္တိုင္ကို ေလွ်ာက္ဖ်က္ေနတာ “ဆိုတဲ့အသံတသံ ထြက္လာတယ္။
အဘိုးအို ေၾကာက္လန္ ့တျကား ထြက္ေျပးသြားခဲ့ရတယ္။ အဘိုးအို ထြက္ေျပးသြားျပီးတဲ့ေနာက္ သံတိုသံစေကာက္တဲ့သူ ၿခံဳထဲကေန ထြက္လာတယ္။အဲ့ဒီလူက ေျမေပၚမွာ က်ေနတဲ့ သံတူရြင္းကို ေကာက္ျပီး ေရရြတ္လိုက္ပံုက....
” ေတာက္..သံတိုသံစေလး ေကာက္တာေတာင္ ဒီေလာက္အပင္ပန္း ခံရတယ္လို ့ကြာ “
သူေဌးၾကီး
ဆရာကေက်ာင္းသားမ်ားအား…..
မင္းတို ့သူေဌးၾကီးျဖစ္ရင္ဘာလုပ္မလဲ။
ေက်ာင္းသားမ်ားတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ဝိုင္းေျပာၾကတယ္။
ေမာင္ဘိုၾကီးမင္းဘာလို ့မေျဖတာလဲ။
ကဲမင္းေျပာပါဦး။မင္းသူေဌးၾကီးျဖစ္ရင္ဘာလုပ္မလဲ။
ဘိုၾကီး….ခဏစဥ္းစားရင္း
ကၽြန္ေတာ္သူေဌးၾကီးျဖစ္မွဆက္ေျပာၾကတာေပါ့ဆရာ…..
သူၾကီး
ေဟ့…အိမ္ေရွ့ကဘယ္သူလဲ…
ငါသူၾကီးေဟ့အိမ္လည္လာတာ။
ေၾသာ္သူၾကီးလား။ဒါနဲ ့မရိုမေသသူၾကီးေရ
ေခြးေလးတခ်က္ေလာက္ေမာင္းေပးပါဦး။
ဒီမွာထမင္းစားေနလို ့။
ေငြပဲလိုတယ္။
လူတစ္ေယာက္ႏိုင္ငံျခားတြင္အလုပ္လုပ္ရန္အတြက္ပြဲစား(agent)ဆီလာစံုစမ္းတယ္။
အန္ကယ္…ကၽြန္ေတာ္ႏုိင္ငံျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္ဖို ့ဘာေတြလိုအပ္မလဲ။
ေၾသာ္ႏုိင္ငံျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္ဖို ့လား။
ဟုတ္ကဲ့….
မလိုဘူး….ဘာမွမလိုဘူး….ေငြပဲလိုတယ္။
ငါ့မိန္းမကိုအခ်စ္ဆံုး
မိန္းမ………ရွင္ကၽြန္မကိုတကယ္ခ်စ္ရဲ ့လား။
ေယာက်ၤား…တကယ္ခ်စ္တာေပါ့မိန္းမရာ။
မိန္းမ………ရွင္မလိမ္နဲ ့ေနာ္။
ေယာက်ၤား…တကယ္ပါမိန္းမရာ။
ဒါေၾကာင့္လည္းအခုလက္ရွိတြဲေနတဲ့ ေကာင္မေလးေတြကို အျပတ္ေျပာျပီးသား။
ငါ့မိန္းမကိုအခ်စ္ဆံုး ဒါေၾကာင့္ကြာမေပးႏိုင္ဘူးလို ့။
စကၠရီေထရီ
စကၠရီေထရီ အသစ္ခန္ ့ျပီးကတည္းက မင္းေယာက္က်ားအိမ္ျပန္တာ
ေနာက္က်တယ္ဆို။ အင္း… ဒါနဲ ့ေျပာပါဦးခုဘယ္လိုလုပ္လိုက္လို ့ အိမ္ကိုပံုမွန္ထက္ေစာေစာျပန္လာရတာလဲ
နည္းေလးေပးပါဦး။
ေၾသာ္…သူ ့စကၠရီေထရီထက္ေခ်ာတဲ့ အိမ္ေဖာ္မေလးေခၚထားလိုက္တယ္ေလ။
အားငယ္တာေပါ့
တစ္ေန ့ဇက္ဆိပ္ကအရက္ဆိုင္ထဲမွာ လူမိုက္ရုပ္နဲ ့လူၾကီးတစ္ေယာက္အရက္ေသာက္ေနတယ္။
ခဏၾကာေတာ့ လူၾကီးကစားပြဲခံုကိုဝုန္းခနဲထုရင္း
"ေဟ့…ဒီဇက္ဆိပ္ကို တစ္ေယာက္တည္းလာခဲ့တာကြ။"
ျပီးေတာ႔ အရက္ဆက္ေသာက္တယ္။ ဆိုင္ထဲကလူေတြလဲလူၾကီးကိုၾကည့္ျပီး အသံေတြတိတ္သြားတယ္။
ခဏၾကာေတာ့စားပြဲကိုထုျပီးထပ္ေအာ္ျပန္တယ္။
"ေဟ့…ဒီဇက္ဆိပ္ကို တစ္ေယာက္တည္းလာခဲ့တာကြ။ "
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲဆင္တဲကလူမုိက္တစ္စုဆိုင္ထဲဝင္လာတယ္။လူမိုက္တစ္ေယာက္ကလူၾကီးဆီသြားျပီးေမးတယ္။
"ဒီဇက္ဆိပ္ကိုတစ္ေယာက္တည္းလာေတာ့ဘာျဖစ္လဲ။"
အဲဒီေတာ့လူၾကီးက
"ဒီဇက္ဆိပ္ကို တစ္ေယာက္တည္းလာေတာ့ အားငယ္တာေပါ့… "
ေဒါသကိုထိန္းနည္း
ေယာက္်ားျဖစ္သူက မိန္းမကိုေမးတယ္။
"နင့္ကိုငါ စိတ္ညစ္ေအာင္လုပ္တာေတာင္ နင္ျပန္မျငင္းခဲ့ဘူးေနာ္!
နင့္ေဒါသကို နင္ဘယ္လို ထိန္းခဲ့တာလဲ!"
"ငါ အိမ္သာသြားေဆးတယ္ေလ"
"ထူးလို႔လား?"
"ထူးတာေပါ့။ နင့္ရဲ႕သြားတိုက္တံနဲ႔ ေဆးတာေလ"
"We do chicken right"
ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြကို KFCရဲ႕ေၾကာ္ျငာျဖစ္တဲ့ "We do chicken right"ကို
ဘာသာျပန္ခိုင္းေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြက မတူတဲ့အေျဖေတြနဲ႔ အမွားလိုက္
ဘာသာျပန္ထားၾကတာေတြ႔ရတယ္။ သူတို႔ ဘာသာျပန္ထားတာေတြက...
(၁) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္လုပ္တာမွန္တယ္
(၂) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္လုပ္တယ္
(၃) ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ ၾကက္လုပ္ႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးရွိတယ္
(၄) ကြၽန္ေတာ္တို႔က ၾကက္ညာဖက္ပဲလုပ္တယ္
(၅) ကြၽန္ေတာ္တို႔က ၾကက္ရဲ႕ညာဖက္ကိုပဲလုပ္တယ္
(၆) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္လုပ္ႏိုင္တယ္။ မွန္လား?
(၇) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္လုပ္တာပဲ ေကာင္းတယ္
(၈) ကြၽန္ေတာ္တို႔ကပဲ ၾကက္လုပ္လို႔ရတယ္
(၉) ၾကက္ရွိတယ္... ညာၾကည့္ပါ
(၁ဝ) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္ကိုေကာင္းေကာင္းဆက္ဆံရမယ္
(၁၁) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္မွန္မွန္ကန္ကန္လုပ္တယ္
(၁၂) ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၾကက္စစ္စစ္လုပ္တယ္
(၁၃) ကြၽန္ေတာ္တို႔ မွန္တဲ့ၾကက္လုပ္တယ္
(၁၄) ကြၽန္ေတာ္တို႔ လက္ရွိၾကက္လုပ္တယ္
ညံ႕သူခံ....
အိပ္ယာေပၚတြင္ ေယာကၤ်ားျဖစ္သူက ပက္လက္လွန္၍ စာဖတ္ေနသည္ ။ မိန္းမျဖစ္သူက ေရခ်ိဳးရန္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ၀င္လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္ တံခါးေခါင္းေလာင္း မည္လာေလသည္။ မိန္းမျဖစ္သူလည္း ေရခိ်ဳးခန္းသံုး တဘက္ေစာင္ကို ကမန္းကတန္း ပတ္ကာ အိမ္ေအာက္သို႔ ခပ္ေလာေလာ ေျပးဆင္း လိုက္သည္။ တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္ရာ တဖက္အိမ္မွ "ေဘာဘ့္" ျဖစ္ေနသည္။ သူမ ဘာမွမေျပာရေသးခင္ "ေဘာ့ဘ္" က "တဘက္ေစာင္ေလးကိုဖယ္ၿပီး မင္းရဲ႕အလွအပေတြကိုျပပါလား ပါ.. $800 ေပးပါမယ္ " ဟုဆိုေလသည္။
သူမ ခဏမွ်မင္သက္သြားၿပီး အင္း ငါ႔ေယာကၤ်ားလဲမသိေလာက္ပါဘူးေလ ၿပီးေတာ႔လဲ ပဲ႔ပါသြားတာမွ မဟုတ္တာ ဟု ေတြးလိုက္ေလသည္.. ထို႔ေနာက္ "ေဘာဘ့္" ေရွ႕တြင္ တဘက္ေစာင္ကို ဖယ္ျပၿပီး ခတၱ ရပ္ေနလိုက္သည္။ စကၠန္႔ အနည္းငယ္ၾကာၿပီးေနာက္ ေဘာဘ့္ က $800 ကို ကမ္းေပးလိုက္ၿပီး သူမအား ၿပံဳးျပကာ ျပန္သြားသည္။ မိန္းမျဖစ္သူလည္း တဘက္ေစာင္ကို အျမန္ျပန္၀တ္ကာ အေပၚထပ္သို႔ ျပန္တက္ လာသည္။ ေရခ်ိဳခန္းနား အေရာက္တြင္ အထဲမွ ေယာကၤ်ားျဖစ္သူက
"ဘယ္သူလဲ" ဟုေမး၏။ ဟိုဘက္အိမ္က "ေဘာဘ့္"ပါ... ဟုသူမက ျပန္ေျဖ၏။ ေယာကၤ်ားျဖစ္သူက
"ဟင္... ဒီေကာင္..ငါ႔ဆီကေခ်းထားတဲ႔ $800 ေပးမသြားလူးလား? ခုနေလးကတင္ Phone ထဲမွာေျပာေတာ႔ ငါအခုလာေပးမယ္ဆိုၿပီး"
ခ်င္းက အုန္းသီးစားေတာ့
တခါက ခ်င္းေတာင္က ခ်င္းအမ်ိဳးသားတဦးဟာ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသ ကို ပထမဆံုးအေနနဲ႔
အလည္အပတ္ေရာက္လာ သတဲ့။ ခ်င္းေတာင္မွာ အုန္းပင္မရွိလို႔ အုန္းသီးတခါမွ မစားဘူးတဲ့ ခ်င္းအမ်ိဳးသားက အုန္းသီးကိုစားၾကည့္ၿပီး မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပံုက
"ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာက အုန္းသီးေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ စားၾကည့္ပါတယ္။
အရသာက ဖန္တြတ္တြတ္နဲ႔၊ အေစ့ကလည္း အႀကီးႀကီး။"
အိုးရြဲ႔နဲ႔ စေလာင္းပဲ့
တခါကရြာတစ္ရြာမွာ ေမာင္လွဆိုတဲ့လူရြယ္တစ္ဦးရွိသတဲ့။ ေမာင္လွအရြယ္ေရာက္လာေတာ့
မိဘမ်ားက အိမ္ေထာင္ခ်ေပးခ်င္ေပမယ့္ ေမာင္လွမွာ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းျပတ္ေနလို႔ ယူမယ့္လူ
မရွိဘူးတဲ့။ တေန႔ေတာ့ မိတ္ေဆြေဟာင္းတစ္ဦးဆီကတဆင့္ တျခားရြာတစ္ရြာက သမီးပ်ိဳကို
မိဘခ်င္း စကားကမ္းလွမ္းၾကသတဲ့။ ေမာင္လွမိဘမ်ားက သူတို႔သား ေအာက္ႏႈတ္ခမ္း မရွိတာကို ဖံုးကြယ္ထားခ်င္ေတာ့ မဂၤလာ အခမ္းအနားကို ညဘက္မွာပဲ မီးေမွာင္ခ်ၿပီး က်င္းပရမယ္လို႔
အဆိုျပဳတယ္။ သတို႔သမီးရွင္ဘက္ကလည္း ကန္႔ကြက္ျခင္းမရွိေတာ့ ေမာင္လွရဲ႔ မဂၤလာပြဲကို
ေန႔ေကာင္းရက္သာေရြးၿပီး တညမွာ မီးေမွာင္ခ်ၿပီး က်င္းပၾကသတဲ့။
မဂၤလာဦး ထမင္းစား၀ိုင္းမွာ ေမာင္လွက ဟင္းခ်ိဳပူေၾကာင္းကို...
"ဟင္းခ်ိဳကလဲ ဝူလိုက္တာ"
လို႔ေျပာေတာ့ သတို႔သမီးက ျပန္ေျပာလိုက္ပံုက
"ဝူရင္ ဝုတ္ေတာက္ေပါ့" တဲ့။
ေပၚမဲ့ေပၚေတာ့
အၿငိမ့္ထဲမွာ မင္းသမီးက "အလို... ဘုရားေရ ဟို႔ေရွ႕က သစ္ပင္ေပၚမွာ မဲမဲ မဲမဲ...
လႈပ္လႈပ္လႈပ္လႈပ္နဲ႔" "လက္စသတ္ေတာ့... အသင္ရုကၡစိုး ပါလား..."
အဲဒီအခါမွာ ရုကၡစိုး လုပ္တဲ့လူျပက္က
"ေအး ... ငါနည္းနည္းေပၚသြားတယ္..."
ေဖာက္သည္ကိုး
တစ္ခါက ျပည့္တန္ဆာမ တဦးဟာ ျပည့္တန္ဆာမႈနဲ႔ တရားရံုးေရာက္လာပါေရာ။
တရားခြင္မွာ တရားသူႀကီးက... "ဟဲ့... တရားခံမ နင့္နာမည္ ဘယ္လိုေခၚသလဲ..." လို႔
ေမးတဲ့အခါမွာ ျပည့္တန္ဆာမက ျပန္ေျဖလိုက္ပံုက "သိသားနဲ႔..." တဲ့။
ေရေႏြးကရားဖံုး
ပြဲခင္းထဲမွာ လူျပက္တစ္ေယာက္က "ဒို႔မင္းသမီးေလးဟာ အႏုပညာကို
ဘယ္ေလာက္တန္ဘိုးထားသလဲဆိုရင္ ရင္ႏွစ္ျခမ္း ျဗန္းျဗန္းကြဲသြားတဲ့ အထိ
ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖသြားမွာပဲ...
"။ ဒုတိယလူျပက္က "သူငယ္ခ်င္း မင္းသမီးေလးရင္ႏွစ္ျခမ္း ျဗန္းျဗန္းကြဲသြားရင္
ငါ့ကို တျခမ္းေပးပါကြာ..." တဲ့။
ဒီေတာ့ပထမလူျပက္က "မင္းကဘာလုပ္မလို႔တံုး..."။ ဒုတိယလူပ်က္ေျဖလိုက္ပံုက
"ငါ့အိမ္မွာ ေရေႏြးကရားဖံုး လုပ္မလို႔ပါကြာတဲ့..."။
...................
Wednesday, May 12, 2010
Tuesday, May 11, 2010
Shakira သီဆိုထားသည့္ ၂၀၁၀ ေတာင္အာဖရိက ကမာၻ ့ဖလား သီခ်င္း
ဇြန္ ၁၁ ရက္ေန ့မွ ဇူလိုင္လ ၁၁ ရက္ေန ့ထိ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပမည့္ ၂၀၁၀ ကမာၻ ့ ဖလားပြဲ အတြက္ သီခ်င္းအား ကိုလံဘီယာ အဆိုေတာ္ ရွကီရား ေရးစပ္သီဆိုထားသည့္ This Time for Africa သီခ်င္း အား ယေန ့စတင္ျဖန္ ့ခ်ိလိုက္ၿပီ ျဖစ္သည္။
၂၀၀၆ခုႏွစ္က ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ကမာၻ ့ဖလား ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲအတြက္The Times of Our Lives သီခ်င္းအား Divo ႏွင့္ Toni Brxton တုိ ့မွ သီဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံတြင္ ကမာၻ႔ဖလားပြဲက်င္းပစဥ္က အဆိုေတာ္ ရစ္ကီမာတင္ သီဆိုထားသည့္ The Cup of Life သီခ်င္းမွာ ၿပိဳင္ပြဲ တစ္ေလွ်ာက္ လူႀကိဳက္အမ်ား ဆံုးသီခ်င္း ျဖစ္သည္။
၂၀၁၀ ကမာၻ ့ဖလားတြင္ အသင္းေပါင္း ၃၂သင္း ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကမည္ျဖစ္ၿပီး ေတာင္အာဖရိကၿမိဳ ့ႀကီး ၁၁ ၿမိဳ ့တြင္က်င္းပမည္ ျဖစ္သည္။ This Time of Africa သီခ်င္းကို ရွာကီရားက အာဖရိက ဘာသာ ၊အဂၤလိပ္
ဘာသာ တို ့ျဖင့္သီဆိုထားၿပီး အာဖရိက ဗံုသံ ၊ လက္တင္ ဆမ္ဘာ ႏွင့္ ေရာယွက္ ကာ Break Beat စတိုင္ ျဖင့္သီဆိုထားသည္။
အာဖရိကဘာသာျဖင့္ သီဆိုထားသည့္ သီခ်င္း၏ မူရင္းမွာ ကင္မရြန္း ႏိုင္ငံမွ နာမည္ေက်ာ္ သီခ်င္း ဇန္ဂါလ၀ါ ဇာမီနာ (၀ါကာ ၀ါကာ) ျဖစ္သည္။
၁၉၃၀ မွ စတင္ခဲ့သည့္ ကမာၻ ့ဖလားၿပိဳင္ပြဲ တစ္ေလွ်ာက္တြင္ အီတလီ က ခ်ံပီယံ ဆု ေလးႀကိမ္ ရရွိၿပီး ဘရာဇီး က ငါးႀကိမ္ ရရွိသည္။
MP3 Download Link
Download
ပံုတြင္ ၂၀၁၀ ကမာၻ ့ဖလား က်င္ပမည့္ ေတာင္အာဖရိက အားကစား ကြင္း မ်ား ကို ေ၀ဟင္ မွ ေတြ ့ရစဥ္
............................
Tuesday, May 4, 2010
မိုဘိုင္းဖုန္း ဘက္ထရီ အေၾကာင္း
ဖုန္းဘက္ထရီကို ၾကာရွည္ခံေအာင္သံံုးစြဲႏိုင္ဖို႔ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ေလးေတြကို တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။
ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ဘက္ထရီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးသိသင့္တာေလးေတြကို အရင္ေျပာျပပါ့မယ္။ မိုဘိုင္းဖုန္းအသစ္ တစ္လံုး၀ယ္လာၿပီဆိုရင္ ခ်က္ခ်င္းအားသြင္းတာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲ မူလပါတဲ့အားကို ကုန္ေအာင္သံုးလိုက္ ၿပီးမွ အားျပန္သြင္းသင့္ပါတယ္။အားသြင္းတဲ့အခါမွာလည္း ဖုန္းကိုပိတ္ၿပီးမွ အားသြင္းသင့္ၿပီး သီးျခားဖုန္းအားသြင္း စက္ေတြကိုလဲ အေရးၾကံဳမွဘဲ သံုးသင့္ပါတယ္။ သီးျခားဖုန္းအားသြင္းစက္ေတြမွာ ဓာတ္အားကိုထိန္းခ်ဳပ္မႈ အားနည္း တတ္တာေၾကာင့္ပါ။
တစ္ကယ္လို႔ ဘက္ထရီမွာ ဆဲလ္ေတြ ေဖာင္းလာၿပီဆိုရင္ မိုဘိုင္းဖုန္းကိုပါထိခိုက္ႏုိင္တာမို႔ ဆက္မသံုးသင့္ ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ျပီး ဖုန္းမွာမူလပါတဲ့ ဘက္ထရီကိုပဲ အားထား သံုးစြဲသင့္ပါတယ္။ ဘက္ထရီအပိုကိုေတာ့ အေရးၾကံဳမွဘဲသံုးသင့္ၿပီး ဒီလိုသံုးတဲ့အခါမွာလည္း အနည္းဆံုး ဒုတိယတန္းစား အရည္အေသြးရွိ ဘက္ထရီ ကို အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။ ဖုန္းသံုးစြဲသူတစ္ခ်ဳိ႔က ဘက္ထရီကို အပို ေဆာင္ထားၿပီး လဲသံုးေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘက္ထရီကို ျဖဳတ္လိုက္တပ္လိုက္ လုပ္တာ မ်ားလာရင္ ဖုန္းရဲ႕ဘက္ထရီတပ္တဲ့ေနရာမွာ ပါတဲ့ပင္ေခ်ာင္းေတြ ေခ်ာင္လာတတ္တယ္။
ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ဘက္ထရီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးသိသင့္တာေလးေတြကို အရင္ေျပာျပပါ့မယ္။ မိုဘိုင္းဖုန္းအသစ္ တစ္လံုး၀ယ္လာၿပီဆိုရင္ ခ်က္ခ်င္းအားသြင္းတာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲ မူလပါတဲ့အားကို ကုန္ေအာင္သံုးလိုက္ ၿပီးမွ အားျပန္သြင္းသင့္ပါတယ္။အားသြင္းတဲ့အခါမွာလည္း ဖုန္းကိုပိတ္ၿပီးမွ အားသြင္းသင့္ၿပီး သီးျခားဖုန္းအားသြင္း စက္ေတြကိုလဲ အေရးၾကံဳမွဘဲ သံုးသင့္ပါတယ္။ သီးျခားဖုန္းအားသြင္းစက္ေတြမွာ ဓာတ္အားကိုထိန္းခ်ဳပ္မႈ အားနည္း တတ္တာေၾကာင့္ပါ။
တစ္ကယ္လို႔ ဘက္ထရီမွာ ဆဲလ္ေတြ ေဖာင္းလာၿပီဆိုရင္ မိုဘိုင္းဖုန္းကိုပါထိခိုက္ႏုိင္တာမို႔ ဆက္မသံုးသင့္ ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ျပီး ဖုန္းမွာမူလပါတဲ့ ဘက္ထရီကိုပဲ အားထား သံုးစြဲသင့္ပါတယ္။ ဘက္ထရီအပိုကိုေတာ့ အေရးၾကံဳမွဘဲသံုးသင့္ၿပီး ဒီလိုသံုးတဲ့အခါမွာလည္း အနည္းဆံုး ဒုတိယတန္းစား အရည္အေသြးရွိ ဘက္ထရီ ကို အသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။ ဖုန္းသံုးစြဲသူတစ္ခ်ဳိ႔က ဘက္ထရီကို အပို ေဆာင္ထားၿပီး လဲသံုးေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘက္ထရီကို ျဖဳတ္လိုက္တပ္လိုက္ လုပ္တာ မ်ားလာရင္ ဖုန္းရဲ႕ဘက္ထရီတပ္တဲ့ေနရာမွာ ပါတဲ့ပင္ေခ်ာင္းေတြ ေခ်ာင္လာတတ္တယ္။
ေနာက္ဆံုးေျပာျပခ်င္ တာက တစ္ကယ္လို႔ သင့္မိုဘိုင္းဖုန္းကို မေတာ္တဆ ေရစိုသြားမယ္ ဆိုရင္ ပါ၀ါကို မပိတ္ဘဲ ဆက္သံုးတာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ပါဘူးဆိုတာပါ။ ေရစိုတာနဲ႔ ပါ၀ါကိုခ်က္ခ်င္းပိတ္ပစ္ၿပီး မိုဘိုင္းဖုန္း ဆားဗစ္စင္တာကို သြားေရာက္ျပသသင့္ပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘက္ထရီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လွ်ပ္စစ္အမ္ပီယာအေၾကာင္းနဲ႔ ဘက္ထရီ ဆဲလ္ေတြအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ဖုန္းဟန္းဆက္ေတြရဲ႕ ဘက္ထရီမွာက အမ္ပီယာအားျဖင့္ 800 ကေန 1300 အတြင္း ရွိတတ္ၾကတယ္။ ဘက္ထရီ အားသြင္းစက္ ပ်က္သြားလို႔ လဲရၿပီဆိုရင္ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ကို ၀ယ္သံုးႏုိင္ရင္ အဆင္ေျပေပမယ့္ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္အားသြင္းစက္ကို မရႏိုင္တဲ့အခါမွာေတာ့ မူလအမ္ပီယာနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးရတာကို သံုးသင့္ ပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ေျပာျပခ်င္တာက ဘက္ထရီဆဲလ္ေတြအေၾကာင္းပါ။
ဘက္ထရီအားက အိုင္ဖုန္းဆိုရင္အနည္းဆံုး ၃ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ တျခားဖုန္းဆိုရင္ ၅ရာခိုင္ႏႈန္း ကေနအမ်ားဆံုး ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလာက္ပဲ က်န္ေအာင္ခ်န္ျပီး အကုန္သံုးပစ္သင့္ပါတယ္။ ဘက္ထရီ ဆဲလ္ေတြကို ကုန္ေအာင္မသံုးပစ္ဘဲ ခဏေလးနဲ႔ အားျပန္သြင္းၿပီး သံုးတဲ့အခါ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆဲလ္ေတြမွာ လွ်ပ္စစ္အား အပိုျဖစ္ျပီး ၾကာလာတဲ့အခါ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ တာမ်ဳိးေတြ ရွိလာတယ္။
ျပီးေတာ့ ဘက္ထရီေတြမွာက ဓာတ္အားတိုင္းတာေပးတဲ့စနစ္ပါရွိတယ္။ ဒီစနစ္က ဆဲလ္ေတြမွာ ဓာတ္အား ျပည့္၊ မျပည့္တိုင္းတာ ေပးတာျဖစ္ၿပီး ပ်က္စီးသြားတဲ့ဆဲလ္ေတြကို ထည့္သြင္းမတိုင္္းတာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆဲလ္ေတြ ပ်က္စီးလာတဲ့အခါ ပံုမွန္နာရီျပည့္ေအာင္ ဘတ္ထရီသံုးလို႔မရေတာ့ဘဲ ဖုန္းကို အားသြင္းရင္လည္း ခဏေလးနဲ႔ အားျပည့္ေနေၾကာင္း Sign ျပေနပါလိမ့္မယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘက္ထရီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လွ်ပ္စစ္အမ္ပီယာအေၾကာင္းနဲ႔ ဘက္ထရီ ဆဲလ္ေတြအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ဖုန္းဟန္းဆက္ေတြရဲ႕ ဘက္ထရီမွာက အမ္ပီယာအားျဖင့္ 800 ကေန 1300 အတြင္း ရွိတတ္ၾကတယ္။ ဘက္ထရီ အားသြင္းစက္ ပ်က္သြားလို႔ လဲရၿပီဆိုရင္ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ကို ၀ယ္သံုးႏုိင္ရင္ အဆင္ေျပေပမယ့္ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္အားသြင္းစက္ကို မရႏိုင္တဲ့အခါမွာေတာ့ မူလအမ္ပီယာနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးရတာကို သံုးသင့္ ပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ေျပာျပခ်င္တာက ဘက္ထရီဆဲလ္ေတြအေၾကာင္းပါ။
ဘက္ထရီအားက အိုင္ဖုန္းဆိုရင္အနည္းဆံုး ၃ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ တျခားဖုန္းဆိုရင္ ၅ရာခိုင္ႏႈန္း ကေနအမ်ားဆံုး ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလာက္ပဲ က်န္ေအာင္ခ်န္ျပီး အကုန္သံုးပစ္သင့္ပါတယ္။ ဘက္ထရီ ဆဲလ္ေတြကို ကုန္ေအာင္မသံုးပစ္ဘဲ ခဏေလးနဲ႔ အားျပန္သြင္းၿပီး သံုးတဲ့အခါ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆဲလ္ေတြမွာ လွ်ပ္စစ္အား အပိုျဖစ္ျပီး ၾကာလာတဲ့အခါ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ တာမ်ဳိးေတြ ရွိလာတယ္။
ျပီးေတာ့ ဘက္ထရီေတြမွာက ဓာတ္အားတိုင္းတာေပးတဲ့စနစ္ပါရွိတယ္။ ဒီစနစ္က ဆဲလ္ေတြမွာ ဓာတ္အား ျပည့္၊ မျပည့္တိုင္းတာ ေပးတာျဖစ္ၿပီး ပ်က္စီးသြားတဲ့ဆဲလ္ေတြကို ထည့္သြင္းမတိုင္္းတာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆဲလ္ေတြ ပ်က္စီးလာတဲ့အခါ ပံုမွန္နာရီျပည့္ေအာင္ ဘတ္ထရီသံုးလို႔မရေတာ့ဘဲ ဖုန္းကို အားသြင္းရင္လည္း ခဏေလးနဲ႔ အားျပည့္ေနေၾကာင္း Sign ျပေနပါလိမ့္မယ္။
မိုဘိုင္းဖုန္းတစ္လံုးမွာ ဘက္ထရီမေကာင္းရင္ အသံုးျပဳရတာ အဆင္မေျပျဖစ္ႏုိင္သလို ေနာက္ဆံုးမွာ ဖုန္းကိုပါထိခိုက္ပ်က္စီးေစ ႏုိင္တာမို႔ ဘက္ထရီေကာင္းတစ္လံုးကို ေရြး ခ်ယ္အသံုးျပဳတတ္ဖို႔က အေရး ႀကီးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘက္ထရီ၀ယ္ၿပီးမွ သင္စိတ္မညစ္ရေစဖို႔ ဘက္ထရီအတု၊အစစ္ဘယ္လိုခြဲမလဲဆုိ တာကို တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။
လက္ရွိေဈးကြက္ထဲမွာ ဘက္ထရီအတု ျပႆနာက အသံုးမ်ားတဲ့ မိုဘိုင္းဖုန္းအမ်ဳိးအစားေတြျဖစ္တဲ့ ႏုိကီယာနဲ႔ ဆိုနီအဲရစ္ဆင္မွာ အမ်ားဆံုးေတြ႕ရေလ့ရွိပါတယ္။
ႏုိကီယာဘက္ထရီမွာ အစိမ္းေရာင္စတစ္ကာပါရွိၿပီး ဘက္ထရီနံပါတ္လည္း ပါရွိပါတယ္။ အတုေတြမွာလည္း အစိမ္းေရာင္စတစ္ကာပါရွိတတ္ေပမယ့္ ဘက္ထရီအစစ္နဲ႔ ဒုတိယတန္းစား ဘက္ထရီေတြမွာ ပါတာက Nokia Enahancement ဆိုတဲ့ စာသားပါတဲ့ သံုးဖက္ျမင္စတစ္ကာပါ။ ဒီစတစ္ကာေလးက သံုးဖက္ျမင္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စာသားကစတစ္ကာ မ်က္ႏွာျပင္အေပၚမွာရွိေနတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲေအာက္ တစ္ေနရာမွာ ရွိေနသေယာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘက္ထရီအတုေတြမွာေတာ့ အစိမ္းေရာင္စတစ္ကာ ပါေပမယ့္ သံုးဖက္ျမင္ ပံုရိပ္မ်ဳိးကုိျမင္ေတြ႕ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဆိုနီအဲရစ္ဆင္ဘက္ထရီေတြမွာေတာ့ သိသာထင္ရွားတဲ့ထူးျခားခ်က္နဲ႔ ခြဲျခားလို႔မရ ႏုိင္တဲ့အတြက္ စမ္းသံုး ၾကည့္မွဘဲ သိရမွာပါ။
ဒီေတာ့ သံုးၾကည့္ၿပီးလို႔ သံုးလေလာက္အတြင္းမွာ ဘက္ထရီက ေဖာင္းႂကြတက္လာၿပီး အားအျပည့္ သြင္းထားေပမယ့္လည္း ၾကာရွည္မခံတာမ်ဳိးဆိုရင္ အတုျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
မိမိဟန္းဆက္ရဲ႕ ဘက္ထရီသက္တမ္းေကာင္း၊ မေကာင္းကိုသိႏိုင္ရန္ နည္းလမ္းႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။တစ္မ်ဳိးက
လက္ရွိေဈးကြက္ထဲမွာ ဘက္ထရီအတု ျပႆနာက အသံုးမ်ားတဲ့ မိုဘိုင္းဖုန္းအမ်ဳိးအစားေတြျဖစ္တဲ့ ႏုိကီယာနဲ႔ ဆိုနီအဲရစ္ဆင္မွာ အမ်ားဆံုးေတြ႕ရေလ့ရွိပါတယ္။
ႏုိကီယာဘက္ထရီမွာ အစိမ္းေရာင္စတစ္ကာပါရွိၿပီး ဘက္ထရီနံပါတ္လည္း ပါရွိပါတယ္။ အတုေတြမွာလည္း အစိမ္းေရာင္စတစ္ကာပါရွိတတ္ေပမယ့္ ဘက္ထရီအစစ္နဲ႔ ဒုတိယတန္းစား ဘက္ထရီေတြမွာ ပါတာက Nokia Enahancement ဆိုတဲ့ စာသားပါတဲ့ သံုးဖက္ျမင္စတစ္ကာပါ။ ဒီစတစ္ကာေလးက သံုးဖက္ျမင္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စာသားကစတစ္ကာ မ်က္ႏွာျပင္အေပၚမွာရွိေနတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲေအာက္ တစ္ေနရာမွာ ရွိေနသေယာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘက္ထရီအတုေတြမွာေတာ့ အစိမ္းေရာင္စတစ္ကာ ပါေပမယ့္ သံုးဖက္ျမင္ ပံုရိပ္မ်ဳိးကုိျမင္ေတြ႕ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဆိုနီအဲရစ္ဆင္ဘက္ထရီေတြမွာေတာ့ သိသာထင္ရွားတဲ့ထူးျခားခ်က္နဲ႔ ခြဲျခားလို႔မရ ႏုိင္တဲ့အတြက္ စမ္းသံုး ၾကည့္မွဘဲ သိရမွာပါ။
ဒီေတာ့ သံုးၾကည့္ၿပီးလို႔ သံုးလေလာက္အတြင္းမွာ ဘက္ထရီက ေဖာင္းႂကြတက္လာၿပီး အားအျပည့္ သြင္းထားေပမယ့္လည္း ၾကာရွည္မခံတာမ်ဳိးဆိုရင္ အတုျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
မိမိဟန္းဆက္ရဲ႕ ဘက္ထရီသက္တမ္းေကာင္း၊ မေကာင္းကိုသိႏိုင္ရန္ နည္းလမ္းႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။တစ္မ်ဳိးက
Nokia ဖုန္းမ်ားရဲ႕ ဘက္ထရီမ်ားတြင္ ဘက္ထရီ ဗိုက္ေဖာင္းလာျခင္းကို စားပဲြေပၚတြင္တင္၍ လွည့္ၾကည့္ ျခင္းျဖင့္ ဘက္ထရီ မြတ္ေနေအာင္လည္ပါက ဘက္ထရီ သိပ္မေကာင္းေတာ့တာကို အလြယ္တကူ သိႏိုင္ ပါတယ္။
Sony Ericsson ႏွင့္အျခားbrand မ်ားမွ ဘက္ထရီမ်ားမွာေတာ့ Nokia ဖုန္းမ်ားကဲ့သို႔ အလြယ္တကူမသိႏိုင္ ေသာ္လည္း မိမိအသံုးျပဳေနေသာ ဟန္းဆက္မွဘက္ ထရီကိုျဖဳတ္ၿပီး မီတာျဖင့္ေထာက္ကာ စမ္းၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ ေကာင္းမြန္တဲ့ဘက္ထရီမ်ားသည္ 3.9 Vပံုမွန္ရွိၿပီး အနည္းဆံုးမွာ 3.7 V ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ အကယ္၍ ၾကာျမင့္စြာ ဖုန္းအားသြင္းထားေသာ္လည္း 3.2, 3.3 V ထက္ပို၍သြင္းလို႔မရေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဘက္ထရီ သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ အထက္က ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့နည္းလမ္းေလးကို အသံုးျပဳလို႔ ကိုယ့္အတြက္ တကယ္ အသံုးတည့္ျပီး ၾကာရွည္ခံမယ့္ ဖုန္းဘက္ထရီေလးေတြကို ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူႏုိင္ပါၿပီလို႔...။
Friday, April 30, 2010
အပူဒဏ္ေၾကာင့္ အပူရႇပ္ျခင္း၊ ေလျဖတ္ျခင္းအပါအ၀င္ ႐ုတ္တရက္ အသက္ေသဆံုးမႈမ်ား ရႇိလာ
လက္ရႇိအခ်ိန္တြင္ လူအမ်ားသည္ပူျပင္းေသာ ရာသီဥတုႏႇင့္ၾကံဳေတြ႕ေနရၿပီး အပူဒဏ္၏သက္ေရာက္မႈ ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚသည့္ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ား ျဖစ္ပြားလ်က္ရႇိေနေၾကာင္း အမ်ားျပည္သူမ်ားထံမႇ စံုစမ္းသိရႇိ ရပါသည္။
ရာသီဥတုပူျပင္းလာသည့္ အခ်ိန္ တြင္ ေခြၽးထြက္လြန္ျခင္း၊ ခႏၶာကုိယ္ အတြင္းရႇိ ေရႏႇင့္ဓာတ္ဆားမ်ားဆံုး႐ႈံး ေစႏုိင္ျခင္း၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ျခင္း၊ မူးေမာ္ျခင္း၊ ႂကြက္တက္ျခင္း၊ ေခြၽး ေျခာက္ၿပီးကုိယ္အပူခ်ိန္ အလြန္အကြၽံ ျမင့္တက္ျခင္း၊ သတိလစ္ျခင္း၊ မိတ္ကဲ့သုိ႔ ယားနာမ်ားႏႇင့္ အပူဖုမ်ား ထြက္ရႇိျခင္းစသည္တုိ႔ ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္ ေၾကာင္း သိရႇိရပါသည္။
''အပူခ်ိန္ျမင့္တဲ့အတြက္ ေခြၽးထြက္မ်ားတယ္၊ ေရငတ္တယ္။ ေရေသာက္ေပမယ့္ ခႏၶာကုိယ္ကဆံုး႐ႈံးသြားတာ ေရခ်ည္းမဟုတ္ဘဲ ဓာတ္ဆားေတြပါတဲ့အတြက္ ေရေသာက္ေပမယ့္ ဓာတ္ဆားဆံုး႐ႈံးမႈမ်ားလာရင္ လူက ႏံုးခ်ည့္ လာတယ္၊ မူးေ၀လာတယ္၊ ႂကြက္တက္ခ်င္လာတယ္။ ဒါ့ျပင္ ဦးေႏႇာက္မႇာရႇိတဲ့ ကုိယ္တြင္းကိုယ္ပ အပူခ်ိန္ထိန္းေပးတဲ့ အစိတ္အပုိင္းကလည္း အတုိးအေလ်ာ့လုပ္ၿပီး ထိန္းညႇိေပးေနရလြန္းတာေၾကာင့္ ၾကာေတာ ့အစြမ္းအစနည္းလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ တစ္ကုိယ္လံုးျခစ္ျခစ္ ေတာက္ပူၿပီး သတိလစ္တယ္၊ လူမႇန္းသူမႇန္းမသိေလာက္ေအာင္ ေမ့ေမ်ာတတ္တယ္၊အသက္ဆံုး႐ႈံးတတ္တယ္။ တခ်ဳိ႕က အပူရႇပ္ၿပီး ေလသင္တုန္း ျဖတ္တယ္၊ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အပူခ်ိန္ျမင့္တဲ့အခ်ိန္ အရက္ေသာက္တဲ့ အတြက္ ဦးေႏႇာက္ ေသြးေၾကာျပတ္ၿပီး ေသတာမ်ဳိးရႇိပါတယ္'' ဟု အေထြေထြေရာဂါကု ဆရာ၀န္တစ္ဦးက ရႇင္းျပခဲ့ပါသည္။
''ရာသီဥတုက အရမ္းပူလာတယ္။ ရန္ကုန္မႇာ ၄၀-၄၁ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ေလာက္ ပူျပင္းေနသလုိ နယ္ဘက္ ေတြမႇာလည္း ၄၃-၄၄ ဒီ ဂရီစင္တီဂရိတ္၀န္းက်င္ေလာက္ ပူေနတယ္လုိ႔ သိရတယ္။ ရာသီဥတုပူလာတာနဲ႔ အမွ်လူေတြက အပူဒဏ္ကေန သက္သာခ်င္တဲ့အတြက္ လုပ္မိ လုပ္ရာလုပ္တတ္ၾကတယ္။
အဲ႔ဒီလုိလုပ္ရာက ေန႐ုတ္တရက္ ဦးေႏႇာက္ေသြးေၾကာျပတ္ၿပီး ေလျဖတ္တာမ်ဳိးၾကံဳရ တာအျဖစ္မ်ားလာ တယ္။ သက္ႀကီးရြယ္အုိေတြ၊ ကေလးသူငယ္ေတြနဲ႔ ေသြးတုိးေရာဂါ၊ ႏႇလံုးေရာဂါ၊ ဆီးခ်ဳိ ေရာဂါတုိ႔လုိ ေရာဂါ အခံရႇိသူေတြဆုိ အပူဒဏ္ကုိျပင္းျပင္းထန္ထန္ကုိခံစား ေနၾကရတယ္''ဟု အိမ္ေထာင္ရႇင္ တစ္ဦးက ေျပာ ၾကားပါသည္။
ယခုအခ်ိန္တြင္ အပူရႇိန္ကုိ လူ တုိင္းနီးပါးခံစားရလ်က္ရႇိၿပီး အမိုး အကာမဲ့ေနရာတြင္ အလုပ္လုပ္ရသူမ်ား၊ လယ္ယာႏႇင့္ ဥယ်ာဥ္ျခံေျမလုပ္သားမ်ား၊လမ္းလုပ္သားမ်ား၊ေဆာက္ လုပ္ေရးလုပ္သားမ်ား၊ အုတ္ဖုတ္၊ သံ၊ သတၲဳက်ဳိလုပ္သားမ်ား၊ ဘြဳိင္ လာအုိး၊ ေပါင္းအုိး၊ ေပါင္းဖုိအစရႇိ သည့္တုိ႔ႏႇင့္ အလုပ္လုပ္ေနရသည့္ လုပ္သား မ်ား၊ စားဖုိေဆာင္၊ မီးဖုိ ေဆာင္လုပ္သားမ်ားစသည္တုိ႔မႇာ အပူဒဏ္ကုိ အျပင္းထန္ဆံုး ခံစားေနရသကဲ့ သုိ႔ အပူဒဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားကုိအမ်ားဆံုးေတြ႕ ၾကံဳေနသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
''အပူဒဏ္ရႇိတဲ့လုပ္ငန္းခြင္ေတြ မႇာ အလုပ္လုပ္ရတဲ့အတြက္ အခုလုိ ပူျပင္းတဲ့ေႏြအခါမႇာ သတိျပဳသြားဖုိ႔လုိ ပါတယ္။ အခုလုိအပူရႇိန္ျပင္းတဲ့အခ်ိန္ အလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ အမုိးအကာမဲ့ေနရာမႇာ အလုပ္ခ်ိန္ျပည့္ ေတာက္ေလ်ာက္အလုပ္မလုပ္ သင့္ပါဘူး။ အပူဒဏ္နဲ႔ နာရီ၀က္၀န္းက်င္ ထိေတြ႕ၿပီးတုိင္း အပူဒဏ္နဲ႔ ေ၀းရာ အရိပ္ရတဲ့ေနရာမႇာ ၁၀မိနစ္၀န္းက်င္အနားယူဖုိ႔လုိတယ္။ အခ်ဳိရည္၊ ဓာတ္ဆားရည္၊ဆားနည္းနည္းခပ္ထား တဲ့ေရးေႏြးၾကမ္းတုိ႔လုိ အရည္မ်ဳိး ေသာက္သံုးသင့္ပါတယ္။ အရမ္းပူ တဲ့ေနရာကေန အပူခ်ိန္ကြာဟခ်က္မ်ား တဲ့ေနရာကုိ ႐ုတ္တရက္မ၀င္ေရာက္သင့္ပါဘူး။ အပူခ်ိန္ျမင့္ေနတဲ့အခ်ိန္မႇာ ေရလံုး၀မခ်ဳိးသင့္ဘူး၊ ဘြဳိင္လာ အုိး၊ ေပါင္းအုိးတုိ႔လုိေနရာ မ်ဳိးနားကထြက္လာရင္ ေလေအးေပးစက္တပ္ထားတဲ့ေနရာမ်ဳိးကုိ တန္း၀င္သြား တာမ်ဳိး လံုး၀မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ဒါမႇခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အပူထိန္းအစိတ္အပုိင္းက အျပင္မႇာျဖစ္ေနတဲ့ အပူခ်ိန္နဲ႔ ကုိယ္တြင္းအပူခ်ိန္ကြာဟခ်က္က်ဥ္း ေျမာင္းေအာင္ထိန္းညႇိေပးႏုိင္မႇာျဖစ္ ၿပီးအပူရႇပ္တာနဲ႔ ေလျဖတ္တဲ့ အႏၲရာယ္မက်ေရာက္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးႏုိင္ မႇာျဖစ္ပါတယ္''ဟု လုပ္ငန္းခြင္က်န္း မာေရးပညာရႇင္တစ္ဦး ကေျပာၾကား ခဲ့ပါသည္။
လူတြင္ ကုိယ္တြင္းအပူခ်ိန္ ၉၈ ဒသမ ၄ဒီဂရီဖာရင္ဟုိက္ သုိ႔မဟုတ္ ၃၇ ဒသမ ၄ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ရႇိေနေစ ရန္ ကုိယ္တြင္းအပူခ်ိန္ထိန္းသိမ္း မႈအစိတ္အပုိင္းကထိန္းညႇိေပးထား ၿပီး ျပင္ပအပူခ်ိန္ကုိခံႏုိင္ရန္ အတုိင္း အတာတစ္ခုအထိ ထိန္းညႇိေပးႏုိင္ေသာ္လည္း အပူခ်ိန္ျမင့္မားလြန္းပါက စြမ္းေဆာင္ႏုိင္စြမ္း နိမ့္က် တတ္ ေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အပူခ်ိန္ျမင့္မားခ်ိန္တြင္ ေရခ်ဳိးျခင္းမႇေရႇာင္ၾကဥ္ရန္၊ ေနပူထဲတြင္ ကုိယ္လက္လႈပ္ရႇားမႈ ျပင္းထန္စြာမျပဳလုပ္ရန္၊ အရက္ေသ စာေသာက္စားျခင္းမျပဳရန္၊ ေန႔ခင္းဘက္ အျပင္ထြက္လ်င္အမုိးအကာ ရေစသည့္ ထီး၊ ဦးထုပ္မ်ားအသံုး ျပဳရန္၊ အပူဒဏ္သက္သာေစသည့္ အျဖဴေရာင္အပါအ၀င္ အေရာင္ေဖ်ာ့ သည့္ အ၀တ္အစားမ်ား ၀တ္ဆင္ရန္၊ ခ်ည္ထည္မ်ား ပုိမုိ၀တ္ဆင္ရန္၊ ေခြၽးထြက္မ်ားပါက ဓာတ္ဆားရည္ ေသာက္ရန္၊ ကုိယ္အပူခ်ိန္ျမင့္ပါက ေရေအးဖတ္တုိက္ရန္၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိ၊ ကေလးသူငယ္ႏႇင့္နာတာရႇည္ ေ၀ဒနာရႇင္မ်ား အရိပ္ရၿပီး ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းေသာ ေနရာမ်ားတြင္ နားေနရန္၊ မိတ္ဖု၊ ယားနာမ်ား ထြက္ပါက ေရေအး၀တ္ကပ္ျခင္း၊သနပ္ခါးလိမ္းျခင္း ျပဳလုပ္ရန္စသည့္ သတိေပးခ်က္ကုိ သက္ဆုိင္ရာမႇ လည္း အသိေပးႏႈိးေဆာ္ထားေၾကာင္း သတင္းရရႇိပါသည္။
Credit : www.weeklyeleven.com/
ရာသီဥတုပူျပင္းလာသည့္ အခ်ိန္ တြင္ ေခြၽးထြက္လြန္ျခင္း၊ ခႏၶာကုိယ္ အတြင္းရႇိ ေရႏႇင့္ဓာတ္ဆားမ်ားဆံုး႐ႈံး ေစႏုိင္ျခင္း၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ျခင္း၊ မူးေမာ္ျခင္း၊ ႂကြက္တက္ျခင္း၊ ေခြၽး ေျခာက္ၿပီးကုိယ္အပူခ်ိန္ အလြန္အကြၽံ ျမင့္တက္ျခင္း၊ သတိလစ္ျခင္း၊ မိတ္ကဲ့သုိ႔ ယားနာမ်ားႏႇင့္ အပူဖုမ်ား ထြက္ရႇိျခင္းစသည္တုိ႔ ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္ ေၾကာင္း သိရႇိရပါသည္။
''အပူခ်ိန္ျမင့္တဲ့အတြက္ ေခြၽးထြက္မ်ားတယ္၊ ေရငတ္တယ္။ ေရေသာက္ေပမယ့္ ခႏၶာကုိယ္ကဆံုး႐ႈံးသြားတာ ေရခ်ည္းမဟုတ္ဘဲ ဓာတ္ဆားေတြပါတဲ့အတြက္ ေရေသာက္ေပမယ့္ ဓာတ္ဆားဆံုး႐ႈံးမႈမ်ားလာရင္ လူက ႏံုးခ်ည့္ လာတယ္၊ မူးေ၀လာတယ္၊ ႂကြက္တက္ခ်င္လာတယ္။ ဒါ့ျပင္ ဦးေႏႇာက္မႇာရႇိတဲ့ ကုိယ္တြင္းကိုယ္ပ အပူခ်ိန္ထိန္းေပးတဲ့ အစိတ္အပုိင္းကလည္း အတုိးအေလ်ာ့လုပ္ၿပီး ထိန္းညႇိေပးေနရလြန္းတာေၾကာင့္ ၾကာေတာ ့အစြမ္းအစနည္းလာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ တစ္ကုိယ္လံုးျခစ္ျခစ္ ေတာက္ပူၿပီး သတိလစ္တယ္၊ လူမႇန္းသူမႇန္းမသိေလာက္ေအာင္ ေမ့ေမ်ာတတ္တယ္၊အသက္ဆံုး႐ႈံးတတ္တယ္။ တခ်ဳိ႕က အပူရႇပ္ၿပီး ေလသင္တုန္း ျဖတ္တယ္၊ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ အပူခ်ိန္ျမင့္တဲ့အခ်ိန္ အရက္ေသာက္တဲ့ အတြက္ ဦးေႏႇာက္ ေသြးေၾကာျပတ္ၿပီး ေသတာမ်ဳိးရႇိပါတယ္'' ဟု အေထြေထြေရာဂါကု ဆရာ၀န္တစ္ဦးက ရႇင္းျပခဲ့ပါသည္။
''ရာသီဥတုက အရမ္းပူလာတယ္။ ရန္ကုန္မႇာ ၄၀-၄၁ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ေလာက္ ပူျပင္းေနသလုိ နယ္ဘက္ ေတြမႇာလည္း ၄၃-၄၄ ဒီ ဂရီစင္တီဂရိတ္၀န္းက်င္ေလာက္ ပူေနတယ္လုိ႔ သိရတယ္။ ရာသီဥတုပူလာတာနဲ႔ အမွ်လူေတြက အပူဒဏ္ကေန သက္သာခ်င္တဲ့အတြက္ လုပ္မိ လုပ္ရာလုပ္တတ္ၾကတယ္။
အဲ႔ဒီလုိလုပ္ရာက ေန႐ုတ္တရက္ ဦးေႏႇာက္ေသြးေၾကာျပတ္ၿပီး ေလျဖတ္တာမ်ဳိးၾကံဳရ တာအျဖစ္မ်ားလာ တယ္။ သက္ႀကီးရြယ္အုိေတြ၊ ကေလးသူငယ္ေတြနဲ႔ ေသြးတုိးေရာဂါ၊ ႏႇလံုးေရာဂါ၊ ဆီးခ်ဳိ ေရာဂါတုိ႔လုိ ေရာဂါ အခံရႇိသူေတြဆုိ အပူဒဏ္ကုိျပင္းျပင္းထန္ထန္ကုိခံစား ေနၾကရတယ္''ဟု အိမ္ေထာင္ရႇင္ တစ္ဦးက ေျပာ ၾကားပါသည္။
ယခုအခ်ိန္တြင္ အပူရႇိန္ကုိ လူ တုိင္းနီးပါးခံစားရလ်က္ရႇိၿပီး အမိုး အကာမဲ့ေနရာတြင္ အလုပ္လုပ္ရသူမ်ား၊ လယ္ယာႏႇင့္ ဥယ်ာဥ္ျခံေျမလုပ္သားမ်ား၊လမ္းလုပ္သားမ်ား၊ေဆာက္ လုပ္ေရးလုပ္သားမ်ား၊ အုတ္ဖုတ္၊ သံ၊ သတၲဳက်ဳိလုပ္သားမ်ား၊ ဘြဳိင္ လာအုိး၊ ေပါင္းအုိး၊ ေပါင္းဖုိအစရႇိ သည့္တုိ႔ႏႇင့္ အလုပ္လုပ္ေနရသည့္ လုပ္သား မ်ား၊ စားဖုိေဆာင္၊ မီးဖုိ ေဆာင္လုပ္သားမ်ားစသည္တုိ႔မႇာ အပူဒဏ္ကုိ အျပင္းထန္ဆံုး ခံစားေနရသကဲ့ သုိ႔ အပူဒဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားကုိအမ်ားဆံုးေတြ႕ ၾကံဳေနသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
''အပူဒဏ္ရႇိတဲ့လုပ္ငန္းခြင္ေတြ မႇာ အလုပ္လုပ္ရတဲ့အတြက္ အခုလုိ ပူျပင္းတဲ့ေႏြအခါမႇာ သတိျပဳသြားဖုိ႔လုိ ပါတယ္။ အခုလုိအပူရႇိန္ျပင္းတဲ့အခ်ိန္ အလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ အမုိးအကာမဲ့ေနရာမႇာ အလုပ္ခ်ိန္ျပည့္ ေတာက္ေလ်ာက္အလုပ္မလုပ္ သင့္ပါဘူး။ အပူဒဏ္နဲ႔ နာရီ၀က္၀န္းက်င္ ထိေတြ႕ၿပီးတုိင္း အပူဒဏ္နဲ႔ ေ၀းရာ အရိပ္ရတဲ့ေနရာမႇာ ၁၀မိနစ္၀န္းက်င္အနားယူဖုိ႔လုိတယ္။ အခ်ဳိရည္၊ ဓာတ္ဆားရည္၊ဆားနည္းနည္းခပ္ထား တဲ့ေရးေႏြးၾကမ္းတုိ႔လုိ အရည္မ်ဳိး ေသာက္သံုးသင့္ပါတယ္။ အရမ္းပူ တဲ့ေနရာကေန အပူခ်ိန္ကြာဟခ်က္မ်ား တဲ့ေနရာကုိ ႐ုတ္တရက္မ၀င္ေရာက္သင့္ပါဘူး။ အပူခ်ိန္ျမင့္ေနတဲ့အခ်ိန္မႇာ ေရလံုး၀မခ်ဳိးသင့္ဘူး၊ ဘြဳိင္လာ အုိး၊ ေပါင္းအုိးတုိ႔လုိေနရာ မ်ဳိးနားကထြက္လာရင္ ေလေအးေပးစက္တပ္ထားတဲ့ေနရာမ်ဳိးကုိ တန္း၀င္သြား တာမ်ဳိး လံုး၀မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ဒါမႇခႏၶာကုိယ္ရဲ႕အပူထိန္းအစိတ္အပုိင္းက အျပင္မႇာျဖစ္ေနတဲ့ အပူခ်ိန္နဲ႔ ကုိယ္တြင္းအပူခ်ိန္ကြာဟခ်က္က်ဥ္း ေျမာင္းေအာင္ထိန္းညႇိေပးႏုိင္မႇာျဖစ္ ၿပီးအပူရႇပ္တာနဲ႔ ေလျဖတ္တဲ့ အႏၲရာယ္မက်ေရာက္ေအာင္ ကာကြယ္ေပးႏုိင္ မႇာျဖစ္ပါတယ္''ဟု လုပ္ငန္းခြင္က်န္း မာေရးပညာရႇင္တစ္ဦး ကေျပာၾကား ခဲ့ပါသည္။
လူတြင္ ကုိယ္တြင္းအပူခ်ိန္ ၉၈ ဒသမ ၄ဒီဂရီဖာရင္ဟုိက္ သုိ႔မဟုတ္ ၃၇ ဒသမ ၄ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ရႇိေနေစ ရန္ ကုိယ္တြင္းအပူခ်ိန္ထိန္းသိမ္း မႈအစိတ္အပုိင္းကထိန္းညႇိေပးထား ၿပီး ျပင္ပအပူခ်ိန္ကုိခံႏုိင္ရန္ အတုိင္း အတာတစ္ခုအထိ ထိန္းညႇိေပးႏုိင္ေသာ္လည္း အပူခ်ိန္ျမင့္မားလြန္းပါက စြမ္းေဆာင္ႏုိင္စြမ္း နိမ့္က် တတ္ ေၾကာင္း၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အပူခ်ိန္ျမင့္မားခ်ိန္တြင္ ေရခ်ဳိးျခင္းမႇေရႇာင္ၾကဥ္ရန္၊ ေနပူထဲတြင္ ကုိယ္လက္လႈပ္ရႇားမႈ ျပင္းထန္စြာမျပဳလုပ္ရန္၊ အရက္ေသ စာေသာက္စားျခင္းမျပဳရန္၊ ေန႔ခင္းဘက္ အျပင္ထြက္လ်င္အမုိးအကာ ရေစသည့္ ထီး၊ ဦးထုပ္မ်ားအသံုး ျပဳရန္၊ အပူဒဏ္သက္သာေစသည့္ အျဖဴေရာင္အပါအ၀င္ အေရာင္ေဖ်ာ့ သည့္ အ၀တ္အစားမ်ား ၀တ္ဆင္ရန္၊ ခ်ည္ထည္မ်ား ပုိမုိ၀တ္ဆင္ရန္၊ ေခြၽးထြက္မ်ားပါက ဓာတ္ဆားရည္ ေသာက္ရန္၊ ကုိယ္အပူခ်ိန္ျမင့္ပါက ေရေအးဖတ္တုိက္ရန္၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိ၊ ကေလးသူငယ္ႏႇင့္နာတာရႇည္ ေ၀ဒနာရႇင္မ်ား အရိပ္ရၿပီး ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းေသာ ေနရာမ်ားတြင္ နားေနရန္၊ မိတ္ဖု၊ ယားနာမ်ား ထြက္ပါက ေရေအး၀တ္ကပ္ျခင္း၊သနပ္ခါးလိမ္းျခင္း ျပဳလုပ္ရန္စသည့္ သတိေပးခ်က္ကုိ သက္ဆုိင္ရာမႇ လည္း အသိေပးႏႈိးေဆာ္ထားေၾကာင္း သတင္းရရႇိပါသည္။
Credit : www.weeklyeleven.com/
Friday, April 9, 2010
ေရဆန္လမ္း
ေလ၀င္ေလထြက္ဆိုလို႔ ventilator မွထြက္သည့္ေလသာရွိသည့္ သေဘၤာ၀မ္းထဲ၌ တျဖန္းျဖန္း ပြင့္ထြက္ေန တဲ့ မီးပြားေတြၾကားမွာ က်င့္သားရေနတဲ့မ်က္လံုးက ကန္းသြားမွာကို မေၾကာက္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ အလုပ္ အေပၚ အာ႐ံုစိုက္ေနမိသည္။ ထို႔အျပင္ တစ္ကိုယ္လံုးရွိ ေခၽြးေတြကလည္း အက်ႌတထည္လံုး ေရေတြစြတ္ ထားသလို စိုရႊဲလို႔ေန၏။ ဒီေန႔အတြက္ ေန႔တြက္စာအျပင္ အခ်ိန္ပိုေလးပါ ဆင္းခြင့္ရဖို႔ foreman ေတြျမင္ ေအာင္ တေနကုန္ ႀကိဳးစားလုပ္ျပခဲ့ရသည္။ ၿပီးေတာ့ ယခုလုပ္တဲ့ သေဘၤာဆီတိုင္ကီ၀န္းက်င္နားတြင္ safetyအျပည့္ရွိေသာ္လည္း လုပ္ရဲသူကရွား၏။ထို႔ေၾကာင့္လည္း က်ေနာ့္အားအခ်ိန္ပိုဆင္းခြင့္ေပးသည္လား မသိ။
က်ေနာ့္အေနနဲ႔က တစ္ေန႔ကို အလုပ္ခ်ိန္၂၄နာရီဆိုလွ်င္လည္း လုပ္ဖို႔အသင့္ပင္ျဖစ္သည္။ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ဒီကိုေရာက္လာဖို႔ အေမက က်ေနာ္တို႔မိသားစုအိမ္ေလးကို ေပါင္ႏွံလို႔ လႊတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ ေလသည္။ အေမကေတာ့ သိပ္လႊတ္ခ်င္လို႔ရယ္ မဟုတ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္က စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ ခ်င္မိျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အဲဒီကျပန္လာၾကတဲ့ ကိုေရႊဗမာမ်ားက သူတို႔သည္ ထိုႏိုင္ငံတြင္ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ေငြရွာလို႔ သူေဌးေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့ေၾကာင့္ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ ေျပာျပတတ္ ၾက သည္။ ထို႔ျပင္ အလုပ္သမားေခၚတဲ့ ေအးဂ်င့္ေတြကလည္း စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ရတာသက္သာ သလို အခြင့္အေရးလည္း အမ်ားႀကီးရႏိုင္ေၾကာင္း ရႊန္းရႊန္းေ၀ ေျပာခဲ့ၾကသည္။ အခုေတာ့ သူတို႔စကားေတြ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုသည္မွာ က်ေနာ့္ကိုယ္ေတြ႔ေတြက သက္ေသျပေနေပၿပီ။ ျမန္မာေဟ့ဆိုလွ်င္ ၾကည့္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားက အေရာင္တမ်ိဳး ျဖစ္ေနတတ္သည္။ မွန္းခ်က္ႏွင့္ႏွမ္းထြက္ မကိုက္သည့္အေၾကာင္းေတြ ေျပာေနလွ်င္ေတာ့ မ်ားလွေခ်သည္။ ဒါေတြအားလံုးကို ေအာင့္အီးသည္းခံကာ က်ေနာ္တို႔အိမ္ေလးကို ျပန္ေရြးႏိုင္ရန္ က်ေနာ္အစြမ္းကုန္ အလုပ္လုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနသည္။
Alarmသံျမည္လာၿပီးေနာက္ အခ်ိန္ပိုအလုပ္ခ်ိန္ေစ့ေသာအခါ အနားတြင္အသင့္ခ်ထားေသာ ေရဗူးကိုယူ၍ ေရတ၀ေသာက္ခ်လိုက္သည္။ တေနကုန္တေနခန္း အပူထဲတြင္ အလုပ္လုပ္ရေသာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္တြင္း သို႔ေရထည့္လိုက္သည့္အခါတိုင္း လူမွာအေငြ႔ေတြပင္ပ်ံတက္သြားသလို ခံစားရ၏။ ေရေတာ့က်ေနာ္ ႀကိဳးစား ေသာက္မွ ျဖစ္မည္။ ႏို႔မို႔ မိမိအရည္ျပားေတြအျပင္ ခႏၶာကိုယ္တြင္းမွ ကလီစာေတြပါ မီးကင္ထားသလို ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။ ဒီလိုအလုပ္ၾကမ္းေတြမို႔လို႔လည္း ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကိုသာ ေခၚခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် အလံုပိတ္ထားေသာ သေဘၤာအခန္းေတြထဲတြင္ ၀ရိန္ေငြ႔ေတြကိုသာ႐ွဴ႐ႈိက္လို႔ အသက္ရွင္ေနသည့္ ဘ၀ႏွင့္ ျပန္ရမယ့္အခေၾကးေငြက ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ မဆိုစေလာက္သာ။ စကၤာပူေဒၚလာ ၇၅၀ဆိုတာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ၀င္ေငြနဲ႔ ျပန္တြက္ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္စရာ ေကာင္းသလိုလိုပင္။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ အခြန္ေဆာင္ရတာ ၁၀ရာခိုင္ႏႈန္း ျပန္ႏုတ္လိုက္လွ်င္ က်န္တဲ့ေငြက စားတာေသာက္တာ၊ လမ္းစရိတ္တို႔ႏွင့္ အိမ္ကိုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ပို႔ေနရသည့္ အေျခအေန။
မိမိအလုပ္ပစၥည္းေတြ သိမ္းဆည္းေနရင္း တဖက္အခန္းထဲတြင္ အလုပ္လုပ္ေနရာမွ ထြက္လာေသာ ကိုေအာင္ႀကီးကို လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။
“ဆရာေအာင္လည္း ဒီေန႔ OT ပဲကိုး”
“ဟုတ္တယ္ေဟ့.. ငါလည္း အေသၿဖဲေနရတယ္”
“ၾကည့္လုပ္ဆရာ… ေဘာ္ဒီကိုလည္း ျပန္ကာအံုးေနာ္”
“မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ.. ဒီလိုမွ မလုပ္ရင္ အိမ္စရိတ္အတြက္က မလြယ္ဘူး။ အငယ္ေကာင္ေလးက ဒီႏွစ္ ေက်ာင္းစထားရေတာ့မွာေလ”
ေတြးရင္းနဲ႔ ပစၥည္းေတြသိမ္းၿပီး TimeCard႐ိုက္ကာ အလုပ္မွစီစဥ္ေပးေသာကားျဖင့္ အေဆာင္သို႔ျပန္ခဲ့ သည္။ ထိုဖယ္ရီကားေပၚ ခုန္တက္တဲ့အခါတိုင္း ျမန္မာျပည္မွ ၀က္တင္တဲ့ ကားႀကီးေတြကိုသာ ေျပးသတိရ တတ္သည္။ ၀က္ေတြ႕ကိုေတာ့သတ္ဖို႔တင္သည္။ က်ေနာ္တို႔ကိုေတာ့ ၀ေအာင္တန္ေအာင္ခိုင္းဖုိ႔ တင္သည္။ အသတ္ခံရတာထက္စာရင္ ေတာ္ေသးသည္ဟု ေျဖေတြးရမလိုလို။ ကားေပၚတြင္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေတြ အိႏၵိယကုလားေတြႏွင့္ အျပည့္ျဖစ္သည္။ သူတို႔ကလည္း က်ေနာ္တို႔နဲ႔မျခား ဇာတ္တူသားပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ကၽြန္ခ်င္းတူတူနည္းနည္းသာတယ္ေျပာရမည္။က်ေနာ္တို႔မေရာက္ခင္ကတည္းကဒီမွာကၽြန္လာ ခံေနေတာ့ကၽြန္ေလာကတြင္ေနရာေကာင္းရေနေသာကၽြန္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ထိုေရာက္ႏွင့္ေသာကၽြန္မ်ားထဲ တြင္ဘဂၤလားကၽြန္မ်ားကသေဘာထားဆိုးၾကသည္။ဒင္းတို႔ကဘယ္တုန္းတည္းက ဗမာဆိုလွ်င္ၾကည့္မရသည္ မသိ။ အခြင့္ႀကံဳတိုင္း ဖိႏွိပ္ခိုင္း၍ သူေဌးေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ျပတတ္သည္။
က်ေနာ္တို႔ ဘိုးေဘးမ်ားလက္ထက္တုန္းကေတာ့ ကုလားဆိုတာမ်ိဳးက ေခ်းက်ဳံး၊ ေသးက်ံဳး၊ လန္ခ်ားဆြဲ စသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ကၽြန္လာခံၾကရသည္။ က်ေနာ္တို႔ လက္ထက္တြင္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုသို႔ လွည့္လည္ ကၽြန္ခံၾကရသည္။ ထိုအျဖစ္ေၾကာင့္ က်ေနာ့္ေခါင္းထဲတြင္ ကံတူလို႔ အက်ိဳးေပးတူၾကေသာ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံသားလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။ ထိုထက္စိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာ လက္ငင္းသတင္းေတြကလည္း ရွိေသးသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္က yard ထဲတြင္ ကရင္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္သည္ ဘဂၤလားတစ္ေကာင္အား ထိုးႀကိတ္မႈျဖင့္ ဂိုဏ္းစတားႏွင့္ေလဆိပ္အထိ ခ်က္ျခင္းပို႔ကာ ျပည္ေတာ္ျပန္ခြင့္ ျပဳလိုက္သည္။
ရန္ျဖစ္ရသည့္အေၾကာင္းမွာ ထိုဘဂၤလားက ဖုန္းဇာတ္လမ္းမွ အရင္းျပဳၿပီး ျမန္မာအိမ္ေဖာ္မတစ္ေယာက္ႏွင့္ လစဥ္ ဟိုတယ္တြင္ စခန္းသြားေနေၾကာင္း ထိုကရင္အား ေျပာျပသည္။ ထိုကရင္လည္း တအံ့တၾသျဖင့္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းကို ေအာင့္အီးနားေထာင္ေနရာမွ ထိုျမန္မာအိမ္ေဖာ္မရဲ႕ နာမည္ႏွင့္အသက္ကို ေမးလိုက္ေသာအခါ ဒီႏိုင္ငံတြင္ပင္ အိမ္ေဖာ္လုပ္ေနေသာ သူ႔ညီမအရင္း၏ နာမည္ႏွင့္အသက္ပါတူေနသျဖင့္ စိုးရိမ္သြားမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုကုလားအား အခ်ိဳသပ္၍ ပံုရွိလွ်င္ျပရန္ ေတာင္းလိုက္ေသာအခါ ထိုကုလားက သူ႔ဖုန္းျဖင့္မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ ဟိုတယ္တြင္းပံုမ်ားကို ထိုကရင္အား အားပါးတရျပေလသည္။ ထိုကုလားျဖင့္ ေပ်ာ္ျမဴးေနေသာ အႏွီးသူငယ္မမွာ ကရင္၏ ညီမအရင္းေခါက္ေခါက္ျဖစ္ေနသည္ကို ျမင္ရေသာအခါ ကရင္လည္းစိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ ထိုကုလားအား ႏွာေခါင္း႐ိုးက်ိဳးလို႔ မ်က္စိတဖက္မွ ေသြးက်တဲ့အထိ ထိုးေလသည္။ ကံေကာင္းသည္မွာ ကုမၸဏီက နာမည္ပ်က္မည္စိုးသျဖင့္ အထိုးခံရတဲ့ ကိုေရႊကုလားကို ေက်နပ္ေအာင္ေငြေပး၊ ေဆးကုလုပ္ၿပီး ကရင္အားေစာေစာျပန္လႊတ္လိုက္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ကရင္လည္း ဒီႏိုင္ငံတြင္ ႀကိမ္ဒဏ္သို႔မဟုတ္ ေထာင္အနည္းဆံုးေျခာက္လက်ႏိုင္သည္။ က်န္ရစ္ေသာ သူ႔ညီမကေတာ့ ဘယ္လိုဆက္ စခန္းသြားအံုးမည္ မသိေပ။
အေဆာင္ေရွ႕ေရာက္လို႔ ကားရပ္တာနဲ႔ ကားေပၚမွ အေျပးဆင္းကာ အခန္းထဲ၀င္လို႔ အ၀တ္အစားပင္ မလဲႏိုင္ေသးပဲ ညစာအတြက္ ခ်က္ဖို႔ျပဳတ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရသည္။ က်ေနာ္တို႔ ထမင္းဟင္း ခ်က္ရန္ အတြက္ ေနရာက လက္ရွိအေဆာင္ရွိလူႏွင့္ မေလာက္ငသျဖင့္ ကိုယ္ကဦးေအာင္ေနရာယူၿပီး ခ်က္ျပဳတ္မွ ညစာကို ကိုးနာရီေလာက္စားျဖစ္သည္။၀က္သားခ်က္ေသာေန႔တြင္မွာေတာ့ ကိုယ့္မီးဖိုနား မီးဖိုလုရန္ဘယ္ဘဂၤလားမွ မကပ္၀ံ့ ၾကေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ မီးဖိုလာမလုေစရန္ ကိုယ္ကပဲ ၀က္သားေန႔တိုင္း စားရမလိုလိုပင္။
စားေသာက္ၿပီးေသာအခါ ဖုန္းမွသြင္းထားေသာ သီခ်င္းေလးမ်ားနားေထာင္လို႔ မိမိႏွင့္ အခန္းေဖာ္လည္းျဖစ္၊ ကုတင္အတူ အိပ္ဖက္လည္းျဖစ္ေသာ ကိုေအာင္ႀကီးႏွင့္ႏွစ္ဦးပိုင္နန္းေတာ္ ႏွစ္ထပ္ကုတင္ေပၚတြင္ သူက အေပၚ အထပ္တြင္အိပ္၊ က်ေနာ္ကေအာက္အထပ္တြင္အိပ္လို႔ မိန္႔မိန္႔ႀကီးစံျမန္းကာ ျမန္မာျပည္မွ မိမိတို႔၏ ေရွးေဟာင္းျဖစ္ရပ္မ်ားကို ျပန္လည္တူးစြရင္း အျပန္အလွန္ေျပာျပ အလြမ္းေျဖၾကရသည္။ ကိုေအာင္ႀကီး ေျပာျပေနက် အေၾကာင္းေတြထဲတြင္ သူ႔သားႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းက ညတိုင္း အမုန္းနားေထာင္ရသည္။ သူေျပာျပေနတဲ့ အမူအရာနဲ႔ ေလသံေတြကို နားရည္၀လာေတာ့ ကိုယ္ေတာင္ သူ႔ေနရာကိုေရာက္ၿပီး ခံစားရ သလိုပင္ ျဖစ္မိသည္။
“ငါ့သားအႀကီးေကာင္က ေအးတယ္ကြ.. စကားေျပာရင္ မပြင့္တပြင့္နဲ႔.. ႐ုပ္ကေတာ့ ငါ့အတုိင္းပဲ လန္းတယ္ေပါ့ကြာ”
“ေတာ္ပါ ကိုေအာင္ႀကီးရာ အကိုသားေခ်ာတယ္ေျပာခ်င္ေျပာပါ။ အကို႔႐ုပ္ႀကီးလန္းတယ္ေတာ့ ထည့္ေျပာမေနပါနဲ႔။ ဒီေလာက္ ၀ရိန္အပူေတြမိေနတဲ့ ဘဲကင္လိုအသားအရည္က ဘယ္လိုလုပ္ ေခ်ာလာေတာ့မွာလဲ”
က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ ကိုေအာင္ႀကီးကတဟားဟားရယ္လို႔အငယ္ေကာင္အေၾကာင္းပါဆက္ေျပာ ျပန္သည္။
“ေနာက္တာပါကြာ.. ငါ့သားအငယ္ေလးက်ေတာ့ ဉာဏ္ထက္မယ့္ပံု။ စကားကလည္း ေျပာတတ္သလား မေမးနဲ႔ေဟ့..သူ႔အဘြားကဆိုသူ႔ကိုအသည္းစြဲပဲ။အငယ္ေကာင္ေလး ေမြးၿပီးေနာက္ပိုင္းမွ အဲဒီေယာကၼႀကီးက င့ါကိုအျမင္ၾကည္လာတာ။ဒီေကာင္က နိမိတ္ေကာင္းတဲ့ေကာင္လို႔ေျပာရမယ္။ ဒီသားႏွစ္ေကာင္ လူလူသူသူ ျဖစ္တဲ့အထိ ငါႀကိဳးစားရမွာပဲ”
“အင္း..ႀကိဳးစားတာလည္းႀကိဳးစားၾကတာေပါ့အကိုရာ။က်န္းမာေရးထိေလာက္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ တာတိုေျပး ေနရေတာ့ ၾကာရင္မလြယ္ဘူး”
“လတ္တေလာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေသးဘူး ငါ့ညီရာ။ ဒီ၀ဋ္ေႂကြးက ကိုယ့္ေဒါသနဲ႔ကိုယ္ပဲေလ။ ဒို႔ေရႊျပည္ႀကီးမွာ ျပန္ၿပီးအေျခတည္ႏိုင္ဖို႔က ေရလိုတာကိုး။ ဒီေတာ့ ငါတို႔ရသေလာက္ေတာ့ လုပ္ေနရအံုးမွာပဲ”
ကိုေအာင္ႀကီးရဲ႕ စကားသံအဆံုးမွာ သူေရာက်ေနာ္ပါ တဒဂၤတိတ္ဆိတ္သြားၾကသည္။ ကိုယ့္အေရးနဲ႔ ကုိယ္ေတြမို႔ အေတြးေတြကလည္း ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔အတူ ေဒြးေရာရွက္တင္ ျဖစ္ေနၾကသည္ေပါ့။ ဘာလိုလိုနဲ႔ သၾကၤန္လည္းနီးလာေခ်ၿပီ။ အေမတရားစခန္း၀င္ခါနီး ေငြေလးလည္း အမွီပို႔လိုက္ခ်င္သည္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာညီေလးကလည္း လည္ခ်င္ပတ္ခ်င္၊ ၀တ္ခ်င္စားခ်င္ရွာမည္။ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ရက္ေတြလည္း foreman ေတြျမင္သာေအာင္ အလုပ္ကိုႀကိဳးစားရေပလိမ့္အံုးမည္။ ေၾသာ္.. ေငြ.. ေငြ.. အခ်ိန္တိုင္းမွာ သူ႔ကိုဖိတ္ေခၚေနႏိုင္ဖို႔က ဒီအရပ္ဒီေဒသမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔လိုေကာင္ေတြအတြက္ က်န္းမာေရးနဲ႔ပဲ လဲခြင့္ရႏိုင္မယ္ေလ။ ေရႊျပည္ႀကီးကေန ပညာေတြသိပ္တတ္လို႔ လာၾကတဲ့သူေတြလည္း က်ေနာ္တို႔ေရွ႕တင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံေနရတာပါပဲ။ ဒီေတာ့ စိတ္ဖိစီးခံရမႈခ်င္း မကြာလွဘူးေပါ့။ အေတြးထဲ ေျမာေနခိုက္…
“ေဟ့ေရာင္.. သၾကၤန္နီးလာေတာ့ မင္းေကာင္မေလးကို သတိမရဘူးလား” လို႔ ကိုေအာင္ႀကီးက လွမ္းေမးသည္။ သူလည္း သူ႔မိန္းမကို သတိရေနရင္းက က်ေနာ့္ေကာင္မေလးကို က်ေနာ္သတိရေအာင္ စကားစေပးသည္လား မသိ။ ဟုတ္ပါသည္။ က်ေနာ့္မွာလည္း ႏွလံုးသားထဲက ခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူ ရွိေနေသးသည္ေလ။ အေတြးေတြထဲအၿမဲရွိေနတတ္တဲ့ သူမမ်က္ႏွာေလးသည္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြၾကားထဲက ျပန္ျမင္ေယာင္လိုက္တိုင္း ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ ၀င္းပေနတတ္သည္။ က်ေနာ္အိပ္မက္ေတြမွာ သူကညတိုင္း လိုလိုသနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားေလးနဲ႔ၿပံဳးေနတတ္သည္။မိသားစုအတြက္ခိုင္မာတဲ့ဘ၀တစ္ခုအျမန္တည္ေဆာက္ ခ်င္တဲ့စိတ္၊ၿပီးေတာ့သူမနဲ႔အျမန္နီးခ်င္တဲ့စိတ္၊အဲဒီစိတ္ေတြေၾကာင့္လည္းဒီကိုေရာက္လာခဲ့ရသည္။ သူမကေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ သေဘာထားဆႏၵေတြအတြက္ ဘာမွ်မကန္႔ကြက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီကို လာမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာစြာသိရတဲ့ေန႔က သူမကိုအဲဒီကိစၥေျပာျပေတာ့ သိမ့္ကနဲတုန္သြားၿပီး ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုခ်လိုက္တဲ့သူမရဲ႕မ်က္ရည္ေတြဟာသနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားေလးေပၚမွာလႈိင္းထန္သြားခဲ့ရသည္။ တသက္တာ နီးခြင့္ရဖို႔ ခဏတာခြဲခြာမႈအတြက္ ေျဖသိမ့္ႏိုင္ပါေစ ခ်စ္သူ။
“ဟေကာင္.. ငါေမးတာေရာ ၾကားရဲ႕လား။ ေကာင္မေလးအေၾကာင္းလည္း ေမးလိုက္ေရာ အသံပါတိတ္ သြားတာပဲ”
“ေဆာရီးအကိုရာ.. က်ေနာ္လည္းအေတြးလြန္သြားတယ္”
“ငါသိပါတယ္ကြာ.. ဒါေၾကာင့္ မင္းကိုဆက္မေမးပဲ ေစာင့္ေနတာ။ သက္ျပင္းရွည္ႀကီးခ်သံၾကားၿပီမွ ထပ္ေမး လိုက္တာ။ ဘာမွသိပ္ေတြးမေနနဲ႔ ငါ့ညီေရ။ ငါတို႔မွာ မနက္ျဖန္ေတြအတြက္ ခႏၶာကိုယ္က်န္းမာေနဖို႔ လိုေသး တယ္။ ဒီေတာ့ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္တာနဲ႔ အိပ္ဖို႔သာျပင္ဆင္ေပေတာ့ ”
“ဟုတ္ကဲ့အကို က်ေနာ္လည္း အခုအိပ္ေတာ့မယ္။ က်ေနာ္မီးထပိတ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္”
“ေအး.. ေအး.. ဘုရားလည္းရွိခိုးၿပီးမွ အိပ္ေနာ္”
“ဟုတ္ကဲ့” ဆိုၿပီး က်ေနာ္က မီးထပိတ္လိုက္သည္။
ကိုေအာင္ႀကီးဆီမွ ဘုရား၀တ္ျပဳသံသဲ့သဲ့မွ်ၾကားၿပီးက်ေနာ္လည္း ဘုရား၀တ္ျပဳကာ အိပ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ အိပ္ခါစ မ်က္လံုးစမွိတ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာင္ ၀ရိန္မီးေတြက တဖြားဖြားႏွင့္ ျပန္ျမင္ေယာင္ေနေသးသည္။ ေန႔စဥ္ထိေတြ႔ေနရတဲ့ အလုပ္ဆိုေတာ့လည္း အၿမဲလႊမ္းမိုးေနတတ္သည္ေပါ့။ ဒီ၀ရိန္မီးေတြ တဖြားဖြားနဲ႔ ေတာက္ေလာက္ေနသလို က်ေနာ္တို႔ႏွလံုးသားထဲက သမုဒယမီးေတြကလည္း တဖြားဖြားေတာက္ေလာင္ ေနသမွ်ဒုကၡပင္လယ္ေတြထဲ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ ကူးခတ္ေနၾကရအံုးမွာေပါ့ေလ။ ထိုအခိုက္ အေမ့ရဲ႕ ဘုရားရွိခုိးၿပီး ေမတၱာပို႔ေနၾက အသံေလးၾကားေယာင္မိသလိုလို ခံစားရၿပီး ႏွလံုးသားက ခဏတာၿငိမ္၀ပ္ သြားတယ္။ အဲဒီေနာက္… ဆႏၵလြန္အိပ္မက္ေတြထဲ ကူးခတ္ျဖစ္သည္ေပါ့။
…………………………………………………………….
Shipyard ေတြထဲကို မနက္၇နာရီထိုးၿပီဆိုတာနဲ႔ ၀င္ရတာမို႔ အေဆာင္မွ ရွိသမွ် အလုပ္သမားအကုန္လံုးဟာ မနက္၆နာရီတည္းက စုစု႐ံုး႐ံုးနဲ႔ အေဆာင္ေရွ႕တန္းစီလို႔ ႀကိဳပို႔ကားကို ေစာင့္ၾကရသည္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ထိုနည္း၎မို႔ ကားေစာင့္ရင္း အသင့္ေဖ်ာ္လာေသာ ေကာ္ဖီမစ္ကိုေသာက္ကာ ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ yard ထဲေရာက္ေတာ့ Time card ႐ိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ မိမိလုပ္ငန္းခြင္ရွိရာ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေနေသာ သေဘၤာဆီသို႔ ခပ္သြက္သြက္သြားရသည္။ မိမိထက္ ေစာလ်င္စြာေရာက္ေနတတ္ေသာ foreman ေတြျမင္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ရန္ ျပင္ဆင္ျပၾကရသည္။ ဒါမွ သူတို႔ၾကည္ျဖဴမွာေပါ့။
မိမိတို႔အသံုးျပဳမည့္ ပစၥည္းပစၥယမ်ား အသင့္ျဖစ္ေသာအခါ ၁၀မိနစ္ခန္႔ safety နဲ႔ပက္သက္သည္မ်ားကို Yard ထဲမွာ safety officer မ်ားက ထပ္မံမွာၾကားၾကသည္။ ထိုေနာက္တြင္ မိမိႏွင့္ဆိုင္ရာ သေဘာၤမ်ားေပၚသို႔ တက္ကာ အလုပ္လုပ္ၾကရေတာ့သည္။ မိမိႏွင့္ ကိုေအာင္ႀကီးက သေဘၤာတစ္စီးတည္း အလုပ္လုပ္ရသည္ဆိုေတာ့ သေဘၤာေပၚတက္ရန္ foreman ကို လွမ္းသတင္းပို႔လိုက္သည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္က ဦးစြာသေဘၤာေပၚတက္ၿပီး လုပ္ကြက္မ်ားကို စစ္ေဆးကာ မိမိတို႔အား အလုပ္လုပ္ရန္ေနရာ ခ်ေပးေလ့ရွိသည္။ သူက OK ဟု အခ်က္ျပေသာအခါ သေဘာၤကုန္းပတ္ေပၚအရင္တက္၍ ထိုမွတဆင့္ ၀မ္းထဲသို႔ Man Hole အေပါက္ေတြမွတဆင့္ ၀င္လာခဲ့သည္။
ဒီေန႔ေတာ့ ကိုေအာင္ႀကီးနဲ႔ က်ေနာ္တခန္းတည္း အတူတူ ၀ရိန္ေဆာ္ရမည္မို႔ ေလစုပ္ပန္ကာသံေတြ၊ ၀ရိန္ေဆာ္တဲ့အသံေတြ၊ တဖက္ခန္းမွ ထု႐ုိက္သံေတြ ဆူညံေနေပေတာ့မည္။ သူေရာ က်ေနာ္ပါ လိုအပ္သည္မ်ား ျပင္ဆင္ေနၾကသည္။ ထိုအခိုက္ foreman က ေလစုပ္ပန္ကာ လာပို႔မည္ ရသေလာက္ေလးပဲ ၀ရိန္ေဆာ္ထားႏွင့္ၾကဟု လာေရာက္မွာၾကားသည္။ ေလစုပ္ပန္ကာမရွိပဲ ႏွစ္ေယာက္၀ရိန္ေဆာ္လွ်င္ အေငြ႔ေတြႏွင့္ အသက္႐ႈက်ပ္ၿပီး ေသဖို႔သာရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္က“အလုပ္မလုပ္ဘူးဗ်ာ” ဆိုၿပီး သေဘၤာခန္းထဲ ထိုင္မည္ျပဳသည္။ ထို foreman ကုလားေတြက သူတို႔အလုပ္ၿပီးဖို႔ေလာက္သာ ၾကည့္တတ္သည္။ တကယ္တမ္း မိမိတို႔ကို သိပ္ညွာသည္ဆိုတာ မရွိေပ။
ကိုေအာင္ႀကီးကေတာ့ မိမိတို႔အား ကုလားစိတ္ခုမည္စိုးသျဖင့္ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္လုပ္ ၾကရေအာင္ဆိုကာ..
“လာပါကြာ မင္းေရာငါေရာ ညက အေအးမိလို႔ ႏွားေခါင္းေတြပိတ္ေနတာပဲ။ အနံ႔သိပ္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး” ဆိုၿပီး ရီစရာေျပာကာ အခန္းထဲ၀င္လာၾကသည္။ တကယ္လည္း ႏွာမႊန္ေနသျဖင့္ ႏွာေခါင္းေတြ ပိတ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ သိပ္မဆိုးလွဟုဆိုကာ နည္းနည္းပါးပါးလုပ္ရန္ ျပန္ဆင္လိုက္သည္။
“ဒါဆို ဒီလိုလုပ္ဗ်ာ.. က်ေနာ္အရင္အလုပ္လုပ္ႏွင့္မယ္။ အကိုက က်ေနာ့္ကိုခဏေစာင့္ေပး။ က်ေနာ္ၿပီးေတာ့မွ အကိုကနည္းနည္းလုပ္ေပါ့”
“အိုေက.. ျဖစ္တယ္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ လုပ္ၾကတာေပါ့” ဟုေျပာကာ ေဘးတြင္ရွိေသာ ပံုးအလြတ္တစ္လံုးကို ေမွာက္ကာ ထိုင္ေနသည္။
မိမိတို႔အခန္းထဲတြင္ ညဆိုင္းမွ အလုပ္လုပ္သြားၾကေသာ Fitter မ်ားမွ သူတို႔၏ လုပ္လက္စ Acetylene Gas ပိုက္မ်ားကို လံုေအာင္ပိတ္မသြားၾကေသာေၾကာင့္ ထိုဓာတ္ေငြ႔မ်ားသည္ အခန္းထဲတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနသည္။ ထိုအခ်င္းအရာကို က်ေနာ္တို႔၏ ႏွာေခါင္းမွ အနံ႔ေကာင္းစြာ ခံစားလို႔မရခဲ့သျဖင့္ သတိမမူမိၾကေပ။ က်ေနာ္၀ရိန္စေဆာ္ေဆာ္ခ်င္း ကိုေအာင္ႀကီးက ဂတ္စ္ပိုက္ကို ျမင္သြားၿပီး “ဟာ.. ေနဦး” ဟု လွမ္းတားသံကို ႐ုတ္တရက္ၾကားလိုက္ရသည္။ ဒါေပမယ့္ လက္က၀ရိန္ေဂါက္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရမည့္ သံထည္ေပၚ ခ်မိၿပီး မီးေတြပြင့္ထြက္သြား၏။ ၀ုန္းကနဲ ေပါက္ကြဲသံႏွင့္အတူ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းေလးထဲ မီးခုိးေတြ အူလႈိင္လို႔သြားေတာ့သည္။
……………………………………………………………
သၾကၤန္က်ၿပီတဲ့…။
ညကရြာထားသည့္ မိုးေၾကာင့္ထင္သည္။ အိမ္ေရွ႕ပိေတာက္ပင္ႀကီးမွ အပြင့္ေတြ၀ါထိန္ေနေအာင္ ျမင္ေနရ၏။ သင္းပ်ံ႕ေနတဲ့ ပိေတာက္ပန္းရနံ႔ေတြ၊ ေျမသင္းနံ႔ေတြနဲ႔အတူ ေလေျပကေလးကလည္း ေအးျမျမရွိလွသည္။ အဆိပ္ေငြ႔ေတြကို ေန႔စဥ္႐ႈရွိဴက္လို႔ ကာလရွည္ၾကာ ေနထိုင္ခဲ့ရတဲ့က်ေနာ္က ဒီလိုသဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္မ်ိဳးကို တမ္းတမ္းတတ ငတ္မြတ္ေနတာ ၾကာလွပါေပါ့။ အေမက တရားစခန္းမ၀င္ခင္ အငယ္ေကာင္နဲ႔ က်ေနာ့္ကို အိမ္မွာေကာင္းေကာင္းေနဖို႔ မွာရစ္သည္။ က်ေနာ္ကလည္း ညီေလးအတြက္ေရာ က်ေနာ့္အတြက္ပါ စိတ္ခ်ဖို႔ အေမ့ကိုေျပာရသည္။ အႀကိဳေန႔မနက္တြင္ ညီေလးနဲ႔အတူ လမ္းထိပ္က ေရပက္မ႑ပ္ကို လာခဲ့သည္။ လမ္းထိပ္သို႔ေရာက္ခါနီးေသာ္ ညီေလးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ မ႑ပ္ရွိရာသို႔ အေျပး၀င္သြားသည္။ မ႑ပ္ထဲတြင္ ကိုေအာင္ႀကီး သားႏွစ္ေကာင္၏ ဆူဆူညံညံ ေရကစားသံမွာ အက်ယ္ဆံုးျဖစ္ေနၿပီး ကိုေအာင္ႀကီးကလည္း သူ႔သားေတြနဲ႔အတူ တဟားဟား ေပ်ာ္ျမဴးေနသည္ကို မ႑ပ္နား မေရာက္ေသးေသာက်ေနာ္ပင္ အေ၀းမွအတိုင္းသား ၾကားေနရ၏။ ထို႔ေနာက္ က်ေနာ္ခ်စ္ေသာသူမသည္လည္း ေရဖလားေလးကိုင္လို႔ က်ေနာ့္အား ၿပံဳးၿပံဳးေလး ေစာင့္ႀကိဳ ေနေလေတာ့သည္။ ေၾသာ္.. သူမပါးကြက္ေလးေတြ ေရေတာင္ မစိုေသးပါလား…။
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ..
မိုးေမာင္
က်ေနာ့္အေနနဲ႔က တစ္ေန႔ကို အလုပ္ခ်ိန္၂၄နာရီဆိုလွ်င္လည္း လုပ္ဖို႔အသင့္ပင္ျဖစ္သည္။ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ဒီကိုေရာက္လာဖို႔ အေမက က်ေနာ္တို႔မိသားစုအိမ္ေလးကို ေပါင္ႏွံလို႔ လႊတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ ေလသည္။ အေမကေတာ့ သိပ္လႊတ္ခ်င္လို႔ရယ္ မဟုတ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္က စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ ခ်င္မိျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အဲဒီကျပန္လာၾကတဲ့ ကိုေရႊဗမာမ်ားက သူတို႔သည္ ထိုႏိုင္ငံတြင္ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ေငြရွာလို႔ သူေဌးေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့ေၾကာင့္ အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္ ေျပာျပတတ္ ၾက သည္။ ထို႔ျပင္ အလုပ္သမားေခၚတဲ့ ေအးဂ်င့္ေတြကလည္း စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္ အလုပ္လုပ္ရတာသက္သာ သလို အခြင့္အေရးလည္း အမ်ားႀကီးရႏိုင္ေၾကာင္း ရႊန္းရႊန္းေ၀ ေျပာခဲ့ၾကသည္။ အခုေတာ့ သူတို႔စကားေတြ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုသည္မွာ က်ေနာ့္ကိုယ္ေတြ႔ေတြက သက္ေသျပေနေပၿပီ။ ျမန္မာေဟ့ဆိုလွ်င္ ၾကည့္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားက အေရာင္တမ်ိဳး ျဖစ္ေနတတ္သည္။ မွန္းခ်က္ႏွင့္ႏွမ္းထြက္ မကိုက္သည့္အေၾကာင္းေတြ ေျပာေနလွ်င္ေတာ့ မ်ားလွေခ်သည္။ ဒါေတြအားလံုးကို ေအာင့္အီးသည္းခံကာ က်ေနာ္တို႔အိမ္ေလးကို ျပန္ေရြးႏိုင္ရန္ က်ေနာ္အစြမ္းကုန္ အလုပ္လုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနသည္။
Alarmသံျမည္လာၿပီးေနာက္ အခ်ိန္ပိုအလုပ္ခ်ိန္ေစ့ေသာအခါ အနားတြင္အသင့္ခ်ထားေသာ ေရဗူးကိုယူ၍ ေရတ၀ေသာက္ခ်လိုက္သည္။ တေနကုန္တေနခန္း အပူထဲတြင္ အလုပ္လုပ္ရေသာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္တြင္း သို႔ေရထည့္လိုက္သည့္အခါတိုင္း လူမွာအေငြ႔ေတြပင္ပ်ံတက္သြားသလို ခံစားရ၏။ ေရေတာ့က်ေနာ္ ႀကိဳးစား ေသာက္မွ ျဖစ္မည္။ ႏို႔မို႔ မိမိအရည္ျပားေတြအျပင္ ခႏၶာကိုယ္တြင္းမွ ကလီစာေတြပါ မီးကင္ထားသလို ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။ ဒီလိုအလုပ္ၾကမ္းေတြမို႔လို႔လည္း ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကိုသာ ေခၚခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် အလံုပိတ္ထားေသာ သေဘၤာအခန္းေတြထဲတြင္ ၀ရိန္ေငြ႔ေတြကိုသာ႐ွဴ႐ႈိက္လို႔ အသက္ရွင္ေနသည့္ ဘ၀ႏွင့္ ျပန္ရမယ့္အခေၾကးေငြက ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ မဆိုစေလာက္သာ။ စကၤာပူေဒၚလာ ၇၅၀ဆိုတာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ၀င္ေငြနဲ႔ ျပန္တြက္ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္စရာ ေကာင္းသလိုလိုပင္။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ အခြန္ေဆာင္ရတာ ၁၀ရာခိုင္ႏႈန္း ျပန္ႏုတ္လိုက္လွ်င္ က်န္တဲ့ေငြက စားတာေသာက္တာ၊ လမ္းစရိတ္တို႔ႏွင့္ အိမ္ကိုေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ပို႔ေနရသည့္ အေျခအေန။
မိမိအလုပ္ပစၥည္းေတြ သိမ္းဆည္းေနရင္း တဖက္အခန္းထဲတြင္ အလုပ္လုပ္ေနရာမွ ထြက္လာေသာ ကိုေအာင္ႀကီးကို လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။
“ဆရာေအာင္လည္း ဒီေန႔ OT ပဲကိုး”
“ဟုတ္တယ္ေဟ့.. ငါလည္း အေသၿဖဲေနရတယ္”
“ၾကည့္လုပ္ဆရာ… ေဘာ္ဒီကိုလည္း ျပန္ကာအံုးေနာ္”
“မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးကြာ.. ဒီလိုမွ မလုပ္ရင္ အိမ္စရိတ္အတြက္က မလြယ္ဘူး။ အငယ္ေကာင္ေလးက ဒီႏွစ္ ေက်ာင္းစထားရေတာ့မွာေလ”
ဟူးကနဲသာသက္ျပင္းခ်မိေတာ့သည္။ေျပာမယ့္သာေျပာေနတာ ကိုေအာင္ႀကီးအလုပ္ကက်ေနာ့္အလုပ္ထက္ က်န္းမာေရးကို ပိုထိခုိက္ေစသည္ဆိုေပမယ့္ ကိုယ္ကေရာသူနဲ႔ သိပ္မျခားလွေပ။ က်ေနာ္က MIG ဟုေခၚ ေသာ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႔အသံုးျပဳၿပီး လုပ္ရေသာ ၀ရိန္အမ်ိဳးအစား။ ကိုေအာင္ႀကီးက ကာဗြန္ ေခ်ာင္းေတြကို ေရွာခ့္႐ိုက္လို႔ သံထည္ေတြကို လုိသလိုစားထုတ္ရေသာ Gauging သမားတစ္ေယာက္။ သူအလုပ္လုပ္ၿပီဆိုလွ်င္ ေလထဲတြင္ကာဗြန္စေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနသည္။ mask ေတြဘယ္လိုပဲခံခံ အလုပ္သိမ္းလို႔ ႏွာေခါင္းကိုႏႈိက္ၾကည့္လွ်င္ ကာဗြန္ၾကပ္ခိုးႏွင့္ မဲမဲအရာမ်ား ျမင္မေကာင္းေအာင္ ထြက္လာတတ္သည္။ ၀ရိန္မီးကို က်င့္သားရၿပီးျဖစ္တာေတာင္ ရံဖန္ရံခါ မ်က္လံုးထဲက မ်က္ရည္ပူမ်ား အဆက္မျပတ္က်တတ္လို႔ အလုပ္မဆင္းႏိုင္သည္အထိ ျဖစ္ရသည္။ အလုပ္စ၀င္ခါစကေတာ့ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးကို ႀကံဳလိုက္ရတဲ့အခါ ဆက္ မလုပ္ေတာ့ပဲ အိမ္ျပန္ေျပးရင္ေကာင္းမလား စိတ္ကူးမိေသးသည္။ ေနာက္.. ကိုယ့္၀မ္းနာကိုယ္သာသိမို႔ ဇြတ္တိုး ဆက္လုပ္ခဲ့သည္။
ေတြးရင္းနဲ႔ ပစၥည္းေတြသိမ္းၿပီး TimeCard႐ိုက္ကာ အလုပ္မွစီစဥ္ေပးေသာကားျဖင့္ အေဆာင္သို႔ျပန္ခဲ့ သည္။ ထိုဖယ္ရီကားေပၚ ခုန္တက္တဲ့အခါတိုင္း ျမန္မာျပည္မွ ၀က္တင္တဲ့ ကားႀကီးေတြကိုသာ ေျပးသတိရ တတ္သည္။ ၀က္ေတြ႕ကိုေတာ့သတ္ဖို႔တင္သည္။ က်ေနာ္တို႔ကိုေတာ့ ၀ေအာင္တန္ေအာင္ခိုင္းဖုိ႔ တင္သည္။ အသတ္ခံရတာထက္စာရင္ ေတာ္ေသးသည္ဟု ေျဖေတြးရမလိုလို။ ကားေပၚတြင္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေတြ အိႏၵိယကုလားေတြႏွင့္ အျပည့္ျဖစ္သည္။ သူတို႔ကလည္း က်ေနာ္တို႔နဲ႔မျခား ဇာတ္တူသားပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ကၽြန္ခ်င္းတူတူနည္းနည္းသာတယ္ေျပာရမည္။က်ေနာ္တို႔မေရာက္ခင္ကတည္းကဒီမွာကၽြန္လာ ခံေနေတာ့ကၽြန္ေလာကတြင္ေနရာေကာင္းရေနေသာကၽြန္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ထိုေရာက္ႏွင့္ေသာကၽြန္မ်ားထဲ တြင္ဘဂၤလားကၽြန္မ်ားကသေဘာထားဆိုးၾကသည္။ဒင္းတို႔ကဘယ္တုန္းတည္းက ဗမာဆိုလွ်င္ၾကည့္မရသည္ မသိ။ အခြင့္ႀကံဳတိုင္း ဖိႏွိပ္ခိုင္း၍ သူေဌးေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ျပတတ္သည္။
က်ေနာ္တို႔ ဘိုးေဘးမ်ားလက္ထက္တုန္းကေတာ့ ကုလားဆိုတာမ်ိဳးက ေခ်းက်ဳံး၊ ေသးက်ံဳး၊ လန္ခ်ားဆြဲ စသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ကၽြန္လာခံၾကရသည္။ က်ေနာ္တို႔ လက္ထက္တြင္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုသို႔ လွည့္လည္ ကၽြန္ခံၾကရသည္။ ထိုအျဖစ္ေၾကာင့္ က်ေနာ့္ေခါင္းထဲတြင္ ကံတူလို႔ အက်ိဳးေပးတူၾကေသာ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံသားလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။ ထိုထက္စိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာ လက္ငင္းသတင္းေတြကလည္း ရွိေသးသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္က yard ထဲတြင္ ကရင္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္သည္ ဘဂၤလားတစ္ေကာင္အား ထိုးႀကိတ္မႈျဖင့္ ဂိုဏ္းစတားႏွင့္ေလဆိပ္အထိ ခ်က္ျခင္းပို႔ကာ ျပည္ေတာ္ျပန္ခြင့္ ျပဳလိုက္သည္။
ရန္ျဖစ္ရသည့္အေၾကာင္းမွာ ထိုဘဂၤလားက ဖုန္းဇာတ္လမ္းမွ အရင္းျပဳၿပီး ျမန္မာအိမ္ေဖာ္မတစ္ေယာက္ႏွင့္ လစဥ္ ဟိုတယ္တြင္ စခန္းသြားေနေၾကာင္း ထိုကရင္အား ေျပာျပသည္။ ထိုကရင္လည္း တအံ့တၾသျဖင့္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဇာတ္လမ္းကို ေအာင့္အီးနားေထာင္ေနရာမွ ထိုျမန္မာအိမ္ေဖာ္မရဲ႕ နာမည္ႏွင့္အသက္ကို ေမးလိုက္ေသာအခါ ဒီႏိုင္ငံတြင္ပင္ အိမ္ေဖာ္လုပ္ေနေသာ သူ႔ညီမအရင္း၏ နာမည္ႏွင့္အသက္ပါတူေနသျဖင့္ စိုးရိမ္သြားမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုကုလားအား အခ်ိဳသပ္၍ ပံုရွိလွ်င္ျပရန္ ေတာင္းလိုက္ေသာအခါ ထိုကုလားက သူ႔ဖုန္းျဖင့္မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ ဟိုတယ္တြင္းပံုမ်ားကို ထိုကရင္အား အားပါးတရျပေလသည္။ ထိုကုလားျဖင့္ ေပ်ာ္ျမဴးေနေသာ အႏွီးသူငယ္မမွာ ကရင္၏ ညီမအရင္းေခါက္ေခါက္ျဖစ္ေနသည္ကို ျမင္ရေသာအခါ ကရင္လည္းစိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ ထိုကုလားအား ႏွာေခါင္း႐ိုးက်ိဳးလို႔ မ်က္စိတဖက္မွ ေသြးက်တဲ့အထိ ထိုးေလသည္။ ကံေကာင္းသည္မွာ ကုမၸဏီက နာမည္ပ်က္မည္စိုးသျဖင့္ အထိုးခံရတဲ့ ကိုေရႊကုလားကို ေက်နပ္ေအာင္ေငြေပး၊ ေဆးကုလုပ္ၿပီး ကရင္အားေစာေစာျပန္လႊတ္လိုက္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ကရင္လည္း ဒီႏိုင္ငံတြင္ ႀကိမ္ဒဏ္သို႔မဟုတ္ ေထာင္အနည္းဆံုးေျခာက္လက်ႏိုင္သည္။ က်န္ရစ္ေသာ သူ႔ညီမကေတာ့ ဘယ္လိုဆက္ စခန္းသြားအံုးမည္ မသိေပ။
အေဆာင္ေရွ႕ေရာက္လို႔ ကားရပ္တာနဲ႔ ကားေပၚမွ အေျပးဆင္းကာ အခန္းထဲ၀င္လို႔ အ၀တ္အစားပင္ မလဲႏိုင္ေသးပဲ ညစာအတြက္ ခ်က္ဖို႔ျပဳတ္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရသည္။ က်ေနာ္တို႔ ထမင္းဟင္း ခ်က္ရန္ အတြက္ ေနရာက လက္ရွိအေဆာင္ရွိလူႏွင့္ မေလာက္ငသျဖင့္ ကိုယ္ကဦးေအာင္ေနရာယူၿပီး ခ်က္ျပဳတ္မွ ညစာကို ကိုးနာရီေလာက္စားျဖစ္သည္။၀က္သားခ်က္ေသာေန႔တြင္မွာေတာ့ ကိုယ့္မီးဖိုနား မီးဖိုလုရန္ဘယ္ဘဂၤလားမွ မကပ္၀ံ့ ၾကေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ မီးဖိုလာမလုေစရန္ ကိုယ္ကပဲ ၀က္သားေန႔တိုင္း စားရမလိုလိုပင္။
စားေသာက္ၿပီးေသာအခါ ဖုန္းမွသြင္းထားေသာ သီခ်င္းေလးမ်ားနားေထာင္လို႔ မိမိႏွင့္ အခန္းေဖာ္လည္းျဖစ္၊ ကုတင္အတူ အိပ္ဖက္လည္းျဖစ္ေသာ ကိုေအာင္ႀကီးႏွင့္ႏွစ္ဦးပိုင္နန္းေတာ္ ႏွစ္ထပ္ကုတင္ေပၚတြင္ သူက အေပၚ အထပ္တြင္အိပ္၊ က်ေနာ္ကေအာက္အထပ္တြင္အိပ္လို႔ မိန္႔မိန္႔ႀကီးစံျမန္းကာ ျမန္မာျပည္မွ မိမိတို႔၏ ေရွးေဟာင္းျဖစ္ရပ္မ်ားကို ျပန္လည္တူးစြရင္း အျပန္အလွန္ေျပာျပ အလြမ္းေျဖၾကရသည္။ ကိုေအာင္ႀကီး ေျပာျပေနက် အေၾကာင္းေတြထဲတြင္ သူ႔သားႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းက ညတိုင္း အမုန္းနားေထာင္ရသည္။ သူေျပာျပေနတဲ့ အမူအရာနဲ႔ ေလသံေတြကို နားရည္၀လာေတာ့ ကိုယ္ေတာင္ သူ႔ေနရာကိုေရာက္ၿပီး ခံစားရ သလိုပင္ ျဖစ္မိသည္။
“ငါ့သားအႀကီးေကာင္က ေအးတယ္ကြ.. စကားေျပာရင္ မပြင့္တပြင့္နဲ႔.. ႐ုပ္ကေတာ့ ငါ့အတုိင္းပဲ လန္းတယ္ေပါ့ကြာ”
“ေတာ္ပါ ကိုေအာင္ႀကီးရာ အကိုသားေခ်ာတယ္ေျပာခ်င္ေျပာပါ။ အကို႔႐ုပ္ႀကီးလန္းတယ္ေတာ့ ထည့္ေျပာမေနပါနဲ႔။ ဒီေလာက္ ၀ရိန္အပူေတြမိေနတဲ့ ဘဲကင္လိုအသားအရည္က ဘယ္လိုလုပ္ ေခ်ာလာေတာ့မွာလဲ”
က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္ ကိုေအာင္ႀကီးကတဟားဟားရယ္လို႔အငယ္ေကာင္အေၾကာင္းပါဆက္ေျပာ ျပန္သည္။
“ေနာက္တာပါကြာ.. ငါ့သားအငယ္ေလးက်ေတာ့ ဉာဏ္ထက္မယ့္ပံု။ စကားကလည္း ေျပာတတ္သလား မေမးနဲ႔ေဟ့..သူ႔အဘြားကဆိုသူ႔ကိုအသည္းစြဲပဲ။အငယ္ေကာင္ေလး ေမြးၿပီးေနာက္ပိုင္းမွ အဲဒီေယာကၼႀကီးက င့ါကိုအျမင္ၾကည္လာတာ။ဒီေကာင္က နိမိတ္ေကာင္းတဲ့ေကာင္လို႔ေျပာရမယ္။ ဒီသားႏွစ္ေကာင္ လူလူသူသူ ျဖစ္တဲ့အထိ ငါႀကိဳးစားရမွာပဲ”
“အင္း..ႀကိဳးစားတာလည္းႀကိဳးစားၾကတာေပါ့အကိုရာ။က်န္းမာေရးထိေလာက္ေအာင္ က်ေနာ္တို႔ တာတိုေျပး ေနရေတာ့ ၾကာရင္မလြယ္ဘူး”
“လတ္တေလာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေသးဘူး ငါ့ညီရာ။ ဒီ၀ဋ္ေႂကြးက ကိုယ့္ေဒါသနဲ႔ကိုယ္ပဲေလ။ ဒို႔ေရႊျပည္ႀကီးမွာ ျပန္ၿပီးအေျခတည္ႏိုင္ဖို႔က ေရလိုတာကိုး။ ဒီေတာ့ ငါတို႔ရသေလာက္ေတာ့ လုပ္ေနရအံုးမွာပဲ”
ကိုေအာင္ႀကီးရဲ႕ စကားသံအဆံုးမွာ သူေရာက်ေနာ္ပါ တဒဂၤတိတ္ဆိတ္သြားၾကသည္။ ကိုယ့္အေရးနဲ႔ ကုိယ္ေတြမို႔ အေတြးေတြကလည္း ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔အတူ ေဒြးေရာရွက္တင္ ျဖစ္ေနၾကသည္ေပါ့။ ဘာလိုလိုနဲ႔ သၾကၤန္လည္းနီးလာေခ်ၿပီ။ အေမတရားစခန္း၀င္ခါနီး ေငြေလးလည္း အမွီပို႔လိုက္ခ်င္သည္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာညီေလးကလည္း လည္ခ်င္ပတ္ခ်င္၊ ၀တ္ခ်င္စားခ်င္ရွာမည္။ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ရက္ေတြလည္း foreman ေတြျမင္သာေအာင္ အလုပ္ကိုႀကိဳးစားရေပလိမ့္အံုးမည္။ ေၾသာ္.. ေငြ.. ေငြ.. အခ်ိန္တိုင္းမွာ သူ႔ကိုဖိတ္ေခၚေနႏိုင္ဖို႔က ဒီအရပ္ဒီေဒသမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔လိုေကာင္ေတြအတြက္ က်န္းမာေရးနဲ႔ပဲ လဲခြင့္ရႏိုင္မယ္ေလ။ ေရႊျပည္ႀကီးကေန ပညာေတြသိပ္တတ္လို႔ လာၾကတဲ့သူေတြလည္း က်ေနာ္တို႔ေရွ႕တင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံေနရတာပါပဲ။ ဒီေတာ့ စိတ္ဖိစီးခံရမႈခ်င္း မကြာလွဘူးေပါ့။ အေတြးထဲ ေျမာေနခိုက္…
“ေဟ့ေရာင္.. သၾကၤန္နီးလာေတာ့ မင္းေကာင္မေလးကို သတိမရဘူးလား” လို႔ ကိုေအာင္ႀကီးက လွမ္းေမးသည္။ သူလည္း သူ႔မိန္းမကို သတိရေနရင္းက က်ေနာ့္ေကာင္မေလးကို က်ေနာ္သတိရေအာင္ စကားစေပးသည္လား မသိ။ ဟုတ္ပါသည္။ က်ေနာ့္မွာလည္း ႏွလံုးသားထဲက ခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူ ရွိေနေသးသည္ေလ။ အေတြးေတြထဲအၿမဲရွိေနတတ္တဲ့ သူမမ်က္ႏွာေလးသည္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြၾကားထဲက ျပန္ျမင္ေယာင္လိုက္တိုင္း ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ ၀င္းပေနတတ္သည္။ က်ေနာ္အိပ္မက္ေတြမွာ သူကညတိုင္း လိုလိုသနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားေလးနဲ႔ၿပံဳးေနတတ္သည္။မိသားစုအတြက္ခိုင္မာတဲ့ဘ၀တစ္ခုအျမန္တည္ေဆာက္ ခ်င္တဲ့စိတ္၊ၿပီးေတာ့သူမနဲ႔အျမန္နီးခ်င္တဲ့စိတ္၊အဲဒီစိတ္ေတြေၾကာင့္လည္းဒီကိုေရာက္လာခဲ့ရသည္။ သူမကေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ သေဘာထားဆႏၵေတြအတြက္ ဘာမွ်မကန္႔ကြက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီကို လာမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာစြာသိရတဲ့ေန႔က သူမကိုအဲဒီကိစၥေျပာျပေတာ့ သိမ့္ကနဲတုန္သြားၿပီး ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုခ်လိုက္တဲ့သူမရဲ႕မ်က္ရည္ေတြဟာသနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားေလးေပၚမွာလႈိင္းထန္သြားခဲ့ရသည္။ တသက္တာ နီးခြင့္ရဖို႔ ခဏတာခြဲခြာမႈအတြက္ ေျဖသိမ့္ႏိုင္ပါေစ ခ်စ္သူ။
“ဟေကာင္.. ငါေမးတာေရာ ၾကားရဲ႕လား။ ေကာင္မေလးအေၾကာင္းလည္း ေမးလိုက္ေရာ အသံပါတိတ္ သြားတာပဲ”
“ေဆာရီးအကိုရာ.. က်ေနာ္လည္းအေတြးလြန္သြားတယ္”
“ငါသိပါတယ္ကြာ.. ဒါေၾကာင့္ မင္းကိုဆက္မေမးပဲ ေစာင့္ေနတာ။ သက္ျပင္းရွည္ႀကီးခ်သံၾကားၿပီမွ ထပ္ေမး လိုက္တာ။ ဘာမွသိပ္ေတြးမေနနဲ႔ ငါ့ညီေရ။ ငါတို႔မွာ မနက္ျဖန္ေတြအတြက္ ခႏၶာကိုယ္က်န္းမာေနဖို႔ လိုေသး တယ္။ ဒီေတာ့ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္တာနဲ႔ အိပ္ဖို႔သာျပင္ဆင္ေပေတာ့ ”
“ဟုတ္ကဲ့အကို က်ေနာ္လည္း အခုအိပ္ေတာ့မယ္။ က်ေနာ္မီးထပိတ္လိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္”
“ေအး.. ေအး.. ဘုရားလည္းရွိခိုးၿပီးမွ အိပ္ေနာ္”
“ဟုတ္ကဲ့” ဆိုၿပီး က်ေနာ္က မီးထပိတ္လိုက္သည္။
ကိုေအာင္ႀကီးဆီမွ ဘုရား၀တ္ျပဳသံသဲ့သဲ့မွ်ၾကားၿပီးက်ေနာ္လည္း ဘုရား၀တ္ျပဳကာ အိပ္ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ အိပ္ခါစ မ်က္လံုးစမွိတ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာင္ ၀ရိန္မီးေတြက တဖြားဖြားႏွင့္ ျပန္ျမင္ေယာင္ေနေသးသည္။ ေန႔စဥ္ထိေတြ႔ေနရတဲ့ အလုပ္ဆိုေတာ့လည္း အၿမဲလႊမ္းမိုးေနတတ္သည္ေပါ့။ ဒီ၀ရိန္မီးေတြ တဖြားဖြားနဲ႔ ေတာက္ေလာက္ေနသလို က်ေနာ္တို႔ႏွလံုးသားထဲက သမုဒယမီးေတြကလည္း တဖြားဖြားေတာက္ေလာင္ ေနသမွ်ဒုကၡပင္လယ္ေတြထဲ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ ကူးခတ္ေနၾကရအံုးမွာေပါ့ေလ။ ထိုအခိုက္ အေမ့ရဲ႕ ဘုရားရွိခုိးၿပီး ေမတၱာပို႔ေနၾက အသံေလးၾကားေယာင္မိသလိုလို ခံစားရၿပီး ႏွလံုးသားက ခဏတာၿငိမ္၀ပ္ သြားတယ္။ အဲဒီေနာက္… ဆႏၵလြန္အိပ္မက္ေတြထဲ ကူးခတ္ျဖစ္သည္ေပါ့။
…………………………………………………………….
Shipyard ေတြထဲကို မနက္၇နာရီထိုးၿပီဆိုတာနဲ႔ ၀င္ရတာမို႔ အေဆာင္မွ ရွိသမွ် အလုပ္သမားအကုန္လံုးဟာ မနက္၆နာရီတည္းက စုစု႐ံုး႐ံုးနဲ႔ အေဆာင္ေရွ႕တန္းစီလို႔ ႀကိဳပို႔ကားကို ေစာင့္ၾကရသည္။ က်ေနာ္တို႔လည္း ထိုနည္း၎မို႔ ကားေစာင့္ရင္း အသင့္ေဖ်ာ္လာေသာ ေကာ္ဖီမစ္ကိုေသာက္ကာ ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ yard ထဲေရာက္ေတာ့ Time card ႐ိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ မိမိလုပ္ငန္းခြင္ရွိရာ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေနေသာ သေဘၤာဆီသို႔ ခပ္သြက္သြက္သြားရသည္။ မိမိထက္ ေစာလ်င္စြာေရာက္ေနတတ္ေသာ foreman ေတြျမင္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ရန္ ျပင္ဆင္ျပၾကရသည္။ ဒါမွ သူတို႔ၾကည္ျဖဴမွာေပါ့။
မိမိတို႔အသံုးျပဳမည့္ ပစၥည္းပစၥယမ်ား အသင့္ျဖစ္ေသာအခါ ၁၀မိနစ္ခန္႔ safety နဲ႔ပက္သက္သည္မ်ားကို Yard ထဲမွာ safety officer မ်ားက ထပ္မံမွာၾကားၾကသည္။ ထိုေနာက္တြင္ မိမိႏွင့္ဆိုင္ရာ သေဘာၤမ်ားေပၚသို႔ တက္ကာ အလုပ္လုပ္ၾကရေတာ့သည္။ မိမိႏွင့္ ကိုေအာင္ႀကီးက သေဘၤာတစ္စီးတည္း အလုပ္လုပ္ရသည္ဆိုေတာ့ သေဘၤာေပၚတက္ရန္ foreman ကို လွမ္းသတင္းပို႔လိုက္သည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္က ဦးစြာသေဘၤာေပၚတက္ၿပီး လုပ္ကြက္မ်ားကို စစ္ေဆးကာ မိမိတို႔အား အလုပ္လုပ္ရန္ေနရာ ခ်ေပးေလ့ရွိသည္။ သူက OK ဟု အခ်က္ျပေသာအခါ သေဘာၤကုန္းပတ္ေပၚအရင္တက္၍ ထိုမွတဆင့္ ၀မ္းထဲသို႔ Man Hole အေပါက္ေတြမွတဆင့္ ၀င္လာခဲ့သည္။
ဒီေန႔ေတာ့ ကိုေအာင္ႀကီးနဲ႔ က်ေနာ္တခန္းတည္း အတူတူ ၀ရိန္ေဆာ္ရမည္မို႔ ေလစုပ္ပန္ကာသံေတြ၊ ၀ရိန္ေဆာ္တဲ့အသံေတြ၊ တဖက္ခန္းမွ ထု႐ုိက္သံေတြ ဆူညံေနေပေတာ့မည္။ သူေရာ က်ေနာ္ပါ လိုအပ္သည္မ်ား ျပင္ဆင္ေနၾကသည္။ ထိုအခိုက္ foreman က ေလစုပ္ပန္ကာ လာပို႔မည္ ရသေလာက္ေလးပဲ ၀ရိန္ေဆာ္ထားႏွင့္ၾကဟု လာေရာက္မွာၾကားသည္။ ေလစုပ္ပန္ကာမရွိပဲ ႏွစ္ေယာက္၀ရိန္ေဆာ္လွ်င္ အေငြ႔ေတြႏွင့္ အသက္႐ႈက်ပ္ၿပီး ေသဖို႔သာရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္က“အလုပ္မလုပ္ဘူးဗ်ာ” ဆိုၿပီး သေဘၤာခန္းထဲ ထိုင္မည္ျပဳသည္။ ထို foreman ကုလားေတြက သူတို႔အလုပ္ၿပီးဖို႔ေလာက္သာ ၾကည့္တတ္သည္။ တကယ္တမ္း မိမိတို႔ကို သိပ္ညွာသည္ဆိုတာ မရွိေပ။
ကိုေအာင္ႀကီးကေတာ့ မိမိတို႔အား ကုလားစိတ္ခုမည္စိုးသျဖင့္ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္လုပ္ ၾကရေအာင္ဆိုကာ..
“လာပါကြာ မင္းေရာငါေရာ ညက အေအးမိလို႔ ႏွားေခါင္းေတြပိတ္ေနတာပဲ။ အနံ႔သိပ္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး” ဆိုၿပီး ရီစရာေျပာကာ အခန္းထဲ၀င္လာၾကသည္။ တကယ္လည္း ႏွာမႊန္ေနသျဖင့္ ႏွာေခါင္းေတြ ပိတ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ သိပ္မဆိုးလွဟုဆိုကာ နည္းနည္းပါးပါးလုပ္ရန္ ျပန္ဆင္လိုက္သည္။
“ဒါဆို ဒီလိုလုပ္ဗ်ာ.. က်ေနာ္အရင္အလုပ္လုပ္ႏွင့္မယ္။ အကိုက က်ေနာ့္ကိုခဏေစာင့္ေပး။ က်ေနာ္ၿပီးေတာ့မွ အကိုကနည္းနည္းလုပ္ေပါ့”
“အိုေက.. ျဖစ္တယ္။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ လုပ္ၾကတာေပါ့” ဟုေျပာကာ ေဘးတြင္ရွိေသာ ပံုးအလြတ္တစ္လံုးကို ေမွာက္ကာ ထိုင္ေနသည္။
မိမိတို႔အခန္းထဲတြင္ ညဆိုင္းမွ အလုပ္လုပ္သြားၾကေသာ Fitter မ်ားမွ သူတို႔၏ လုပ္လက္စ Acetylene Gas ပိုက္မ်ားကို လံုေအာင္ပိတ္မသြားၾကေသာေၾကာင့္ ထိုဓာတ္ေငြ႔မ်ားသည္ အခန္းထဲတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနသည္။ ထိုအခ်င္းအရာကို က်ေနာ္တို႔၏ ႏွာေခါင္းမွ အနံ႔ေကာင္းစြာ ခံစားလို႔မရခဲ့သျဖင့္ သတိမမူမိၾကေပ။ က်ေနာ္၀ရိန္စေဆာ္ေဆာ္ခ်င္း ကိုေအာင္ႀကီးက ဂတ္စ္ပိုက္ကို ျမင္သြားၿပီး “ဟာ.. ေနဦး” ဟု လွမ္းတားသံကို ႐ုတ္တရက္ၾကားလိုက္ရသည္။ ဒါေပမယ့္ လက္က၀ရိန္ေဂါက္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရမည့္ သံထည္ေပၚ ခ်မိၿပီး မီးေတြပြင့္ထြက္သြား၏။ ၀ုန္းကနဲ ေပါက္ကြဲသံႏွင့္အတူ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းေလးထဲ မီးခုိးေတြ အူလႈိင္လို႔သြားေတာ့သည္။
……………………………………………………………
သၾကၤန္က်ၿပီတဲ့…။
ညကရြာထားသည့္ မိုးေၾကာင့္ထင္သည္။ အိမ္ေရွ႕ပိေတာက္ပင္ႀကီးမွ အပြင့္ေတြ၀ါထိန္ေနေအာင္ ျမင္ေနရ၏။ သင္းပ်ံ႕ေနတဲ့ ပိေတာက္ပန္းရနံ႔ေတြ၊ ေျမသင္းနံ႔ေတြနဲ႔အတူ ေလေျပကေလးကလည္း ေအးျမျမရွိလွသည္။ အဆိပ္ေငြ႔ေတြကို ေန႔စဥ္႐ႈရွိဴက္လို႔ ကာလရွည္ၾကာ ေနထိုင္ခဲ့ရတဲ့က်ေနာ္က ဒီလိုသဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္မ်ိဳးကို တမ္းတမ္းတတ ငတ္မြတ္ေနတာ ၾကာလွပါေပါ့။ အေမက တရားစခန္းမ၀င္ခင္ အငယ္ေကာင္နဲ႔ က်ေနာ့္ကို အိမ္မွာေကာင္းေကာင္းေနဖို႔ မွာရစ္သည္။ က်ေနာ္ကလည္း ညီေလးအတြက္ေရာ က်ေနာ့္အတြက္ပါ စိတ္ခ်ဖို႔ အေမ့ကိုေျပာရသည္။ အႀကိဳေန႔မနက္တြင္ ညီေလးနဲ႔အတူ လမ္းထိပ္က ေရပက္မ႑ပ္ကို လာခဲ့သည္။ လမ္းထိပ္သို႔ေရာက္ခါနီးေသာ္ ညီေလးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ မ႑ပ္ရွိရာသို႔ အေျပး၀င္သြားသည္။ မ႑ပ္ထဲတြင္ ကိုေအာင္ႀကီး သားႏွစ္ေကာင္၏ ဆူဆူညံညံ ေရကစားသံမွာ အက်ယ္ဆံုးျဖစ္ေနၿပီး ကိုေအာင္ႀကီးကလည္း သူ႔သားေတြနဲ႔အတူ တဟားဟား ေပ်ာ္ျမဴးေနသည္ကို မ႑ပ္နား မေရာက္ေသးေသာက်ေနာ္ပင္ အေ၀းမွအတိုင္းသား ၾကားေနရ၏။ ထို႔ေနာက္ က်ေနာ္ခ်စ္ေသာသူမသည္လည္း ေရဖလားေလးကိုင္လို႔ က်ေနာ့္အား ၿပံဳးၿပံဳးေလး ေစာင့္ႀကိဳ ေနေလေတာ့သည္။ ေၾသာ္.. သူမပါးကြက္ေလးေတြ ေရေတာင္ မစိုေသးပါလား…။
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ..
မိုးေမာင္
Credit : http://happycloud1000.mmgenius.com
Subscribe to:
Posts (Atom)