တစ္
ဧည့္ခံပြဲတစ္ခုမွာ အင္မတန္လွပတဲ့ မိန္းမေခ်ာတစ္ဦးကုိေတြ ့လုိက္ျပီဆုိပါေတာ့။
သူ ့ဆီတုိက္ရုိက္၀င္ျပီး “ကၽြန္ေတာ္က အင္မတန္ခ်မ္းသာတဲ့သူေဌးပါ။
ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လက္ထက္မလား” လုိ ့ေမးရင္
အဲဒါ Direct Marketing ။ တုိက္ရုိက္ေစ်းကြက္တင္တာေပါ့။
ႏွစ္
ပါတီမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္သုိက္နဲ ့ ေပ်ာ္ေနႀကတုန္းမွာ အင္မတန္လွပတဲ့
မိန္းကေလးကုိေတြ ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အဲဒီမိန္းကေလးဆီ
ေလွ်ာက္သြားျပီး ခင္ဗ်ားကုိ လက္ညုိးထုိးျပတယ္။
“သူက သိပ္ခ်မ္းသာတာ၊ သူ ့ကုိႀကိဳက္လုိက္ပါလား” လုိ ့ေျပာရင္
အဲဒါ Advertising ။ ေႀကာ္ျငာသေဘာတရား။
သုံး
ပါတီမွာ မိန္းမေခ်ာေလးကုိေတြ ့လုိ ့တယ္လီဖုန္းနံပါတ္ ေတာင္းထား
လုိက္တယ္။ ေနာက္ေန ့က်ေတာ့ တယ္လီဖုန္းနဲ ့ လွမ္းျပီး
“ ကၽြန္ေတာ္ကသိပ္ခ်မ္းသာတဲ့လူပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကုိ လက္ထက္မလား”
လုိ ့ေမးရင္ အဲဒါ Telemarketing ။
ေလး
ပါတီမွာ ေကာင္မေလးကုိေတြ ့တယ္။ စကားေရာေဖာေရာေတြလုပ္ျပီး
အခ်ဴိရည္ယူူေပး၊ စားစရာယူေပးေတြ လုပ္တယ္။ျပန္မယ္ဆုိေတာ့
ကားအထိလုိက္ပုိ ့ေပးျပီး တံခါးဖြင့္ေပးတယ္။ ျပီးေတာ့မွ စကားၾကီး
သုံးခြန္းေျပာတယ္။ အဲဒါ Public Relation ။ ျပန္ /ဆက္ေပါ့။
ငါး
ပါတီမွာ ေကာင္မေလးက ခင္ဗ်ားဆီကုိ တန္းတန္းမတ္မတ္ ေရာက္လာျပီး
“ ရွင္က သိပ္ခ်မ္းသာတယ္ဆုိ၊ ကၽြန္မကုိ လက္ထက္ပါလားဟင္” လုိ ့ေမးရင္
အဲဒါ Brand Recognition။ ေစ်းကြက္မွာ ပစၥည္းေပါက္သြားတာ။
ေျခာက္
ပါတီမွာ ေကာင္မေလကုိေတြ ့တယ္။ သူ ့ဆီသြားျပီး “ ကုိယ္ကသူေဌးေလးပါ။
ကုိယ့္ကုိလက္ထက္ပါလား” လုိ ့ ေျပာတယ္။ေကာင္မေလးက လွည့္ၾကည့္ျပီး
ပါးၾကီးကုိ အားရပါးရ ထိထိမိမိ တြယ္ထည့္လုိက္တယ္။
အဲဒါ Customer Feedback ။ စားသုံးသူရဲ႕ သေဘာထား။
ခုႏွစ္
ပါတီမွာ ေတြ ့တဲ့ေကာင္မေလးကုိ ခင္ဗ်ားက ခ်ဥ္းကပ္ျပီး သုံးခြန္းေသာ
စကားေျပာတယ္။ သူက “အေတာ္ပဲ ကၽြန္မေယာက္်ားနဲ ့မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္”
ဆုိျပီး သူ ့ေဘးက ဘဲၾကီး နဲ ့မိတ္ဆက္ေပးတယ္။
အဲဒါ Demand and Supply Gap ။ ၀ယ္လုိအားနဲ ့ေရာင္းလုိအားကြာဟမႈ။
ရွစ္
ပါတီမွာ ေကာင္မေလးေတြ ့လုိ ့ခ်ဥ္းကပ္ဖုိ ့ေျခလွမ္းျပင္ေနတုန္းတစ္ေယာက္က
၀င္လာျပီး “ကုိကုိကသူေဌး၊လက္ထက္ၾကရေအာင္ ေနာ္ ” လုိ ့ျဖတ္ခုတ္သြားရင္
အဲဒါ Competition, Eating into your market share ။ ေစ်းကြက္အလုခံတာ။
ကုိး
ပါတီမွာေကာင္မေလေတြ ့လုိ ့ ခ်ဥ္းကပ္လမ္းေဖာက္ေနတုန္း
အိမ္ကဟာမၾကီးေပၚလာျပီး “ေမာင္ေရ” လုိ ့ အသံေပးလုိက္တယ္။
အဲဒါ Market Restriction ။ ေစ်းကြက္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ၀င္လာတာ။
...................................
Thursday, August 13, 2009
Wednesday, August 5, 2009
ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား…
လူဦးေရလြန္စြာမွနည္းပါးလွေသာႏိုင္ငံ တစ္ခုတြင္…..
ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ရာဝယ္…
လက္ထပ္ထားျပီး ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္
ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္ တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ
ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား
မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို တာဝန္ယူ
ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။
ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာေတာ့ အခုထိ
ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…
ေယာက္်ားလုပ္သူက…
"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ
ရံုးခ်ဳပ္က လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။
ကိုယ္ကမွ အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕
ရင္ဆိုင္ေပေတာ့ေနာ္။ ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "
အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး
စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့
အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။
ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ႔
တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူကသက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။
ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း
အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း( ဓါတ္ပံုဆရာ)တေယာက္ပါ။
အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…
"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "
"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "
"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့
အလုပ္အကိုင္က… "
"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "
"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "
"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "
"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "
"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္
မသိဘူးေနာ္…"
"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့
ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..
အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက
အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "
"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "
"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ
ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "
"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "
"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့
အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "
"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "
"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "
"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "
(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)
"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္
ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "
"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္
ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "
"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က
ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "
"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "
"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..
ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း
ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ
မခက္ပါဘူးေလ။ အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က
တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "
"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "
"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္..
ဟုတ္လား.....။ သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "
"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က
လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက
ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက
ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။
အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "
"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "
"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။
အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က
တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…
အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။
လူက တအားမ်ားေလေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "
"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "
"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး
လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။
အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ… က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ
ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ရဲေတြေရာက္လာျပီး
က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ကြက္
သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။
ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ )
ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္ ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "
"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္(Tripod)ကို
အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ ၾကားလိုက္ေရာ… "
အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…
...........................
ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ရာဝယ္…
လက္ထပ္ထားျပီး ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္
ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္ တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ
ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား
မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို တာဝန္ယူ
ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။
ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာေတာ့ အခုထိ
ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…
ေယာက္်ားလုပ္သူက…
"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ
ရံုးခ်ဳပ္က လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။
ကိုယ္ကမွ အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕
ရင္ဆိုင္ေပေတာ့ေနာ္။ ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "
အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး
စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့
အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။
ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ႔
တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူကသက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။
ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း
အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း( ဓါတ္ပံုဆရာ)တေယာက္ပါ။
အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…
"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "
"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "
"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့
အလုပ္အကိုင္က… "
"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "
"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "
"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "
"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "
"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္
မသိဘူးေနာ္…"
"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့
ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..
အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက
အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "
"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "
"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ
ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "
"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "
"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့
အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "
"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "
"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "
"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "
(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)
"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္
ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "
"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္
ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "
"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က
ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "
"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "
"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..
ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း
ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ
မခက္ပါဘူးေလ။ အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က
တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "
"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "
"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္..
ဟုတ္လား.....။ သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "
"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က
လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက
ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက
ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။
အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "
"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "
"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။
အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က
တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…
အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။
လူက တအားမ်ားေလေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "
"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "
"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး
လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။
အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ… က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ
ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ရဲေတြေရာက္လာျပီး
က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ကြက္
သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။
ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ )
ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္ ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "
"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္(Tripod)ကို
အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ ၾကားလိုက္ေရာ… "
အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…
...........................
Thursday, July 30, 2009
နင္တို ့ဖယ္ၾကစမ္း
ဟိုေရွးေရွးတုန္းကေပါ႕
ေနျပည္ေတာ္အာဏာစက္ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ လူဆိုးသူခိုးေတေလဂ်ပိုးေတြ
ေနတဲ့ အလြန္ ့အလြန္ကို ၾကီးမားတဲ့ ေနရာတခုရွိသတဲ့။အဲ့ဒီေနရာမွာ ဘုရင္မရွိေတာ့
ခုဏေကာင္ေတြ အားလံုးေပါင္းျပီးဘုရင္တေယာက္ကို ေရြးလိုက္ၾကေတာ့တာေပါ့။
အဲ့ဒီလို နဲ ့အမိုက္ဆံုး နဲ ့ညဏ္ပညာမရွိဆံုး တေကာင္က ဘုရင္ျဖစ္လာပါေလေရာ့လား.
သူလည္း ဘုရင္ျဖစ္ေရာ တတိုင္းျပည္လံုးမွာ ရွိတဲ့ ပစၥည္းမွန္သမွ်ကိုငါးမူးနဲ ့ပဲ
ေရာင္းခိုင္းေတာ့တယ္။အျပင္မွာဘယ္ေလာက္ပဲေစ်းမ်ားမ်ား သူ႔ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ငါးမူးပဲ
တပြဲ ကို ၈၀၀က်ပ္ ေလာက္ေစ်းရွိတဲ့ ထမင္းကစားငါးမူး ပဲေပးရတယ္။
တေန ့မွာေတာ့ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတရွာဖို ့ထြက္လာတဲ့ တကၠသီလ က ဆရာနဲ႔ သူ႔ရဲ့
အထူးခၽြန္ဆံုး တပည့္ လည္ရင္းပတ္ရင္းနဲ ့ အဲ့ဒီႏိုင္ငံကို ေရာက္လာၾကတာေပါ့။
ဆရာ ေတာ့အဲ့ဒီေဒသ ကို သိပ္သေဘာမေတြ ့ဘူးေပါ့။သူ႔တပည့္ကေတာ့ မတရား သေဘာက်တယ္.အရာအားလံုး ငါးမူးကို ေနာ္။သူ႔မွာက ပိုက္ဆံ ၈သိန္းေတာင္ပါလာ တာဆိုေတာ့ တသက္လံုးေနလို ့ရတယ္လို႔ ေျပာလို ့ရတာေပါ့။
ျပန္မယ့္ အခ်ိန္လည္းေရာက္ေရာ တပည့္ျဖစ္တဲ့သူ ကမျပန္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ဆရာက ေျပာတယ္
ဒီမွာ ငါ့တပည့္ စဥ္းစားညဏ္မရွိတဲ့သူ အုပ္ခ်ဴပ္တဲ့တိုင္းျပည္မွာ မေနသင့္ဘူးတို ့ ဘာတို႔ ေပါ့ေလ။တပည့္ကေတာ့ NOပါ.........
အေနာ္ ကဒီေနရာမွာေနရင္ တသက္လံုး ထိုင္စားေနလို ့ရတယ္ ဆရာၾကီးေရ
ပညာသင္တာက အဲ့ သလို ေန ဖို ့ပဲေလတို ့ဘာတို ့ေျပာျပီးေတာ့ေနခ်င္ေၾကာင္းကို
တတြင္တြင္ ေျပာေနေတာ့ ဆရာ ျဖစ္သူ လက္ေလွ်ာ ့ရတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ ဆရာျပန္ခါနီး
သူ႔တပည့္ကို ဂါထာတပုဒ္ သင္ေပးလိုက္တယ္။ ကဲ....တပည့္ၾကီးေရ တကယ္လို ့မ်ား
ဆင္းရဲ ဒုကၡေတြ ့ေနရရင္ ဒီဂါထာကို တခါရြက္လိုက္ ဆရာေရာက္လာမယ္လို႕
ေျပာျပီးေတာ့ ျပန္သြားပါေလေရာ။ တပည့္က လည္း ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ားလို ့ေျပာျပီး
အဲ့ဒီ ႏိုင္ငံမွာ ေနခဲ့ေတာ့တာေပါ့ ။ ျပီးေတာ့ ငါးမူးတန္ အစားအစာေတြ စားရင္နဲ ့
မတရားၾကီးကို ၀လာတယ္။ ၀တာမွ တကယ္ကို အၾကီးအက်ယ္ ၀လာတာ.
တရက္မွာ အဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ သူခိုးတေယာက္ ေသဆံုးသြားတယ္။ ဘာလို ့လည္းဆိုေတာ့
အမတ္ခ်ဴပ္ၾကီးရဲ့ေနအိမ္ကို အုတ္တံတိုင္းအျပင္ဘက္ကေန ျပီးေတာ့ ေျမာင္းေဖာက္ျပီး
၀င္တာအုတ္တံတိုင္း ျပိဳက်လို ့ေခါင္းျပားျပီး ေသသြားတယ္။
သူခိုးမိန္းမက မေက်နပ္ဘူး ။ ဘုရင္ၾကီးကို သြားတိုင္တယ္
အိုဘယ့္ ေရရွင္ ေျမရွင္ ျခံစည္းရိုးပိုင္ရွင္ ဘ၀ရွင္ အမိုက္တကာထိပ္ေခါင္
ကိုယ္ေတာ္ ျမတ္ၾကီးဘုရား းးးးးးးးအကၽြန္မ်ိဳးမ ခ်စ္လင္ မေတာ္မတရား ေသဆံုးျခင္းကို
တရားမွ်တမႈ ရွိေစေတာ္မူပါ.....သူ႔ခမ်ာ မယားေကၽြးရန္ စီးပြားရွာ ျခင္းသာျဖစ္ၿပီး
မရွိေသာေၾကာင္ ့ခိုးမိျခင္းကို အျပစ္ဟု မဆိုသင့္ပါအရွင္မင္းၾကီးဘုရားးးးးးးးးးးေပါ့
ဘုရင္ ကလည္း တရားမွ်တမႈဆိုတာၾကီး ကို ျမတ္ႏိုးတတ္သလိုလို ျဖစ္လာတယ္။
အဲ့ဒါနဲ ့ အမတ္ခ်ဴပ္ၾကီးကို ေသဒဏ္ေပးလိုက္တယ္ ။ ေသဒဏ္ဆိုတာက ၾကိဳးေပးသတ္ေစေပါ့
အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီးကအယူခံ၀င္တယ္
အရွင္မင္းၾကီး ထိုအျခင္းအရာမွာ ပန္းရံဆရာႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ပါသည္။
ဒါနဲ ့....ပန္းရံဆရာ ၾကိဳးေပးခံလိုက္ရေရာ ။ ပန္းရံ ကလည္း ေလွ်ာက္ျပန္တယ္
မွန္လွပါဘုရား အကၽြန္ႏွင့္ လားလားမွ်သက္ဆိုက္ျခင္းမရွိပါ
ဘိလပ္ေျမေရာစပ္သူ အလုပ္သမား အသံုးမက်မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္.............
ဘိလပ္ေျမေရာစပ္သူ ထိုအလုပ္သမားအားယခုခ်က္ခ်င္းပင္ ေသဒဏ္ေပး၍
တရားမွ်တမႈကို တည္ေဆာက္အံ့ ။ ေမာင္အလုပ္သမားကလည္းေလွ်ာက္တင္ျပန္တယ္
ဘ၀ရွင္မင္းတရားၾကီးခင္ဗ်ား။ ေရထမ္းသမား ေရပိုျဖည့္ထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္
ေရထမ္းသမားအားေသဒဏ္ းးးးးးးးးး
သူလည္းမေခပါဘူး ။ ေလွ်ာက္လိုက္တာကေတာ့
အရွင္မင္းၾကီး အကၽြန္ေရျဖည့္ျခင္းမွာ ပံုမွန္သာျဖစ္ပါသည္ အိုးၾကီးေနပါေသာေၾကာင့္
ေရပို ထည့္မိျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အိုးထိန္းသည္အားေသဒဏ္ေပးေစ.....!
သူကထပ္ေလွ်ာက္တင္ျပန္တယ္ ။ အကၽြန္လက္က ပံုမွန္လက္ပါခင္ညား
ပံုမွန္အတိုင္းဆိုရင္ ေရအိုးၾကီးစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီေန က
အိုးလုပ္ေနတုန္း အင္မတန္ေတာင့္ေျဖာင့္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး အကၽြန္ေရွ့က ခဏခဏ
ျဖတ္သြားျဖတ္ လာလုပ္ပါတယ္။ ထိုအမ်ိဳးသမီးအား ေငးၾကည့္မိေသာေၾကာင့္
အိုးၾကီးရ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
လာထား
ျဖတ္ေလွ်ာက္ေသာ ထုိအမ်ိဳးသမီးအား ေသဒဏ္
အမ်ိဳးသမီးက ထပ္ေလၽွ်ာက္ ျပန္တယ္
မွန္လွပါ ကရုဏာ ၾကီးမားလြန္းျပီး အစြန္းေရာက္မိုက္ျခင္းတရားျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို
သာယာ၀ေျပာလွေစသူ ဘ၀ရွင္မင္းတရားၾကီးရွင္….
အကၽြန္မ်ိဳးမ ျဖတ္ေလွ်ာက္ရျခင္းမွာ ဒိုဘီအား အ၀တ္အပ္ထား၍ ေလွ်ာ္ျပီးမျပီး
သြားေရာက္ စစ္ေစး ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္ ။
မျပီးေသာေၾကာင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သြားေမးရျခင္း ျဖစ္ပါ သည္။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ ဒိုဘီကို လွမ္းေခၚလိုက္တယ္
ဘုရင္ၾကီး မိန့္ေတာ္မုူပံု က
ေမာင္မင္း
အသင္အ၀တ္အစား ကို အခ်ိန္မွီ မေလွ်ာ္ဖြပ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ထိုမိန္းမအၾကိမ္ၾကိမ္
ျဖတ္ရေလသည္ ။ ေငးမိေသာ အိုးထိန္းသည္ေၾကာင့္ အိုးသည္ နဂိုအရြယ္အစားထက္
ၾကီးမားလာေတာ့သည္ ။ ေရ ျဖည့္ေသာ လုလင္က ေရ ပို ျဖည့္မိေလရာ
ဘိလပ္ေျမေရာစပ္ေသာသူ က ေရမ်ားမ်ား ေလာင္း၍ အဂၤ့ေတ ေပ်ာ့သြားသည္
ထို ့ေၾကာင့္ပင္ ပန္းရံဆရာ တည္ေဆာက္ေသာ အမတ္ခ်ဴပ္ၾကီးေနအိမ္ အုတ္တံတိုင္း
ျပိဳက်၍ သူခိုးေသဆံုးရေလသည္.
ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ေသခ်ာတိက်ေသာ ဆက္ဆပ္ေတြးေခၚမႈေၾကာင့္ အသင္တရားခံ
ေျပးမလႊတ္ေတာ့ေခ် အသင္၏ထင္ရွား ၾကီးမားလြန္းလွေသာ ျပစ္ခ်က္အတြက္
ေသဒဏ္ းးးးးးးး
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ၾကိဳးကြင္းက အေသၾကီး အေလွ်ာ့အတင္းလုပ္လို ့မရဘူး ။
ဒိုဘီက အရမ္းပိန္လြန္း တဲ့အခါ ၾကေတာ့ ဘယ္လိုမွ စြပ္လို ့မရဘူး
ဘုရင္ၾကီးက အသိညဏ္ ၾကီးမားစြာနဲ ့မိန္ ့ေတာ္မူတယ္
ဒီေကာင့္ေခါင္းက မေတာ္ဘူးေတာ္တဲ့ ေကာင္ကိုရေအာင္ရွာျပီး ၾကိဳးေပးလိုက္ေပါ့…
ဒီလိုနဲ ့မင္းခ်င္းတို ့ရွာလိုက္ၾကေတာ့ ခုဏက တပည့္ကေလး ကိုသြားေတြ႔တယ္
သူက အရမ္း၀ေနေတာ့ ၾကိဳးကြင္းနဲ ့ကြက္တိျဖစ္ေနတာကိုး သူ႔ကို ေသဒဏ္ ခ်လိုက္ေရာ။
တပည့္က ဆရာကိုသတိရၿပီး ဆရာေပးတဲ့ ဂါထာကို မန္းမုတ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ဆရာခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတယ္ ။ ဆရာ တပည့္ႏွစ္ေယာက္က တေယာက္ကို
တေယာက္ အခ်က္ျပျပီးၾကိဳးကြင္းထဲ သူ၀င္မယ္ ငါ၀င္မယ္လို ့လုေနလိုက္ၾကတာမွ
မသတ္ရံု တမယ္ပဲလို ့ကို ထင္ရတယ္...။
ဘုရင္ၾကီးအံ့ၾသတာေပါ့
ဘယ့္ႏွယ္ သူမ်ားေတြက ေသဖို ့ေၾကာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီႏွေကာင္ၾကိဳးကြင္းကို
ျပိဳင္လုေနရတာတုန္း
ဘုရင္ၾကီးက ေမးလိုက္တာေပါ့ ။ ဘာလို ့လည္းေပါ့ေနာ္
ဆရာက ေျဖတယ္
မွန္လွပါ တရားသျဖင့္ေလာကပါလနတ္မင္းအား အစဥ္ ျပံဳးရႊင္ေစေတာ္မူေသာ္ အို
ဘယ့္သမားသမတ္အရွင္မင္းၾကီးခင္ဗ်ား ။
အကၽြန္က တကၠသီလမွ ဆရာတည္းေဗဒင္သံုးပံုကို အရည္ၾကိဳ ေသာက္ခဲ့သူလည္း
ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္တမံု ယေန ့နကၡတ္ ၊ျဂိဳလ္ ၊ပက္က်ိ နွင့္ ေခြးခ်ီးတို႔၏ တည္ေနရာအား
ေသခ်ာတိုင္းတာ၍ စစ္ေဆးၾကည့္ရာ ယေန ့ေသေသာသူသည္ မလႊဲဧကမုခ်အမွန္
စၾက၀ေတးမင္း ျဖစ္လတၱ ံ့။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ၾကိဳးကြင္းလုေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဘုရင္က အံၾကိတ္ျပီး ေရွ့တိုးလာတယ္
သယ္............ငါ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရွိရက္နဲ ့သည္ငမိုက္သားေတြ စၾက၀ေတးမင္း
ဆုကို ယူစရာအေၾကာင္းမရွိ
နင္တို ့ဖယ္ၾကစမ္း.....
.................................
ေနျပည္ေတာ္အာဏာစက္ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ လူဆိုးသူခိုးေတေလဂ်ပိုးေတြ
ေနတဲ့ အလြန္ ့အလြန္ကို ၾကီးမားတဲ့ ေနရာတခုရွိသတဲ့။အဲ့ဒီေနရာမွာ ဘုရင္မရွိေတာ့
ခုဏေကာင္ေတြ အားလံုးေပါင္းျပီးဘုရင္တေယာက္ကို ေရြးလိုက္ၾကေတာ့တာေပါ့။
အဲ့ဒီလို နဲ ့အမိုက္ဆံုး နဲ ့ညဏ္ပညာမရွိဆံုး တေကာင္က ဘုရင္ျဖစ္လာပါေလေရာ့လား.
သူလည္း ဘုရင္ျဖစ္ေရာ တတိုင္းျပည္လံုးမွာ ရွိတဲ့ ပစၥည္းမွန္သမွ်ကိုငါးမူးနဲ ့ပဲ
ေရာင္းခိုင္းေတာ့တယ္။အျပင္မွာဘယ္ေလာက္ပဲေစ်းမ်ားမ်ား သူ႔ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ငါးမူးပဲ
တပြဲ ကို ၈၀၀က်ပ္ ေလာက္ေစ်းရွိတဲ့ ထမင္းကစားငါးမူး ပဲေပးရတယ္။
တေန ့မွာေတာ့ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတရွာဖို ့ထြက္လာတဲ့ တကၠသီလ က ဆရာနဲ႔ သူ႔ရဲ့
အထူးခၽြန္ဆံုး တပည့္ လည္ရင္းပတ္ရင္းနဲ ့ အဲ့ဒီႏိုင္ငံကို ေရာက္လာၾကတာေပါ့။
ဆရာ ေတာ့အဲ့ဒီေဒသ ကို သိပ္သေဘာမေတြ ့ဘူးေပါ့။သူ႔တပည့္ကေတာ့ မတရား သေဘာက်တယ္.အရာအားလံုး ငါးမူးကို ေနာ္။သူ႔မွာက ပိုက္ဆံ ၈သိန္းေတာင္ပါလာ တာဆိုေတာ့ တသက္လံုးေနလို ့ရတယ္လို႔ ေျပာလို ့ရတာေပါ့။
ျပန္မယ့္ အခ်ိန္လည္းေရာက္ေရာ တပည့္ျဖစ္တဲ့သူ ကမျပန္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ဆရာက ေျပာတယ္
ဒီမွာ ငါ့တပည့္ စဥ္းစားညဏ္မရွိတဲ့သူ အုပ္ခ်ဴပ္တဲ့တိုင္းျပည္မွာ မေနသင့္ဘူးတို ့ ဘာတို႔ ေပါ့ေလ။တပည့္ကေတာ့ NOပါ.........
အေနာ္ ကဒီေနရာမွာေနရင္ တသက္လံုး ထိုင္စားေနလို ့ရတယ္ ဆရာၾကီးေရ
ပညာသင္တာက အဲ့ သလို ေန ဖို ့ပဲေလတို ့ဘာတို ့ေျပာျပီးေတာ့ေနခ်င္ေၾကာင္းကို
တတြင္တြင္ ေျပာေနေတာ့ ဆရာ ျဖစ္သူ လက္ေလွ်ာ ့ရတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ ဆရာျပန္ခါနီး
သူ႔တပည့္ကို ဂါထာတပုဒ္ သင္ေပးလိုက္တယ္။ ကဲ....တပည့္ၾကီးေရ တကယ္လို ့မ်ား
ဆင္းရဲ ဒုကၡေတြ ့ေနရရင္ ဒီဂါထာကို တခါရြက္လိုက္ ဆရာေရာက္လာမယ္လို႕
ေျပာျပီးေတာ့ ျပန္သြားပါေလေရာ။ တပည့္က လည္း ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ားလို ့ေျပာျပီး
အဲ့ဒီ ႏိုင္ငံမွာ ေနခဲ့ေတာ့တာေပါ့ ။ ျပီးေတာ့ ငါးမူးတန္ အစားအစာေတြ စားရင္နဲ ့
မတရားၾကီးကို ၀လာတယ္။ ၀တာမွ တကယ္ကို အၾကီးအက်ယ္ ၀လာတာ.
တရက္မွာ အဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ သူခိုးတေယာက္ ေသဆံုးသြားတယ္။ ဘာလို ့လည္းဆိုေတာ့
အမတ္ခ်ဴပ္ၾကီးရဲ့ေနအိမ္ကို အုတ္တံတိုင္းအျပင္ဘက္ကေန ျပီးေတာ့ ေျမာင္းေဖာက္ျပီး
၀င္တာအုတ္တံတိုင္း ျပိဳက်လို ့ေခါင္းျပားျပီး ေသသြားတယ္။
သူခိုးမိန္းမက မေက်နပ္ဘူး ။ ဘုရင္ၾကီးကို သြားတိုင္တယ္
အိုဘယ့္ ေရရွင္ ေျမရွင္ ျခံစည္းရိုးပိုင္ရွင္ ဘ၀ရွင္ အမိုက္တကာထိပ္ေခါင္
ကိုယ္ေတာ္ ျမတ္ၾကီးဘုရား းးးးးးးးအကၽြန္မ်ိဳးမ ခ်စ္လင္ မေတာ္မတရား ေသဆံုးျခင္းကို
တရားမွ်တမႈ ရွိေစေတာ္မူပါ.....သူ႔ခမ်ာ မယားေကၽြးရန္ စီးပြားရွာ ျခင္းသာျဖစ္ၿပီး
မရွိေသာေၾကာင္ ့ခိုးမိျခင္းကို အျပစ္ဟု မဆိုသင့္ပါအရွင္မင္းၾကီးဘုရားးးးးးးးးးးေပါ့
ဘုရင္ ကလည္း တရားမွ်တမႈဆိုတာၾကီး ကို ျမတ္ႏိုးတတ္သလိုလို ျဖစ္လာတယ္။
အဲ့ဒါနဲ ့ အမတ္ခ်ဴပ္ၾကီးကို ေသဒဏ္ေပးလိုက္တယ္ ။ ေသဒဏ္ဆိုတာက ၾကိဳးေပးသတ္ေစေပါ့
အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီးကအယူခံ၀င္တယ္
အရွင္မင္းၾကီး ထိုအျခင္းအရာမွာ ပန္းရံဆရာႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ပါသည္။
ဒါနဲ ့....ပန္းရံဆရာ ၾကိဳးေပးခံလိုက္ရေရာ ။ ပန္းရံ ကလည္း ေလွ်ာက္ျပန္တယ္
မွန္လွပါဘုရား အကၽြန္ႏွင့္ လားလားမွ်သက္ဆိုက္ျခင္းမရွိပါ
ဘိလပ္ေျမေရာစပ္သူ အလုပ္သမား အသံုးမက်မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္.............
ဘိလပ္ေျမေရာစပ္သူ ထိုအလုပ္သမားအားယခုခ်က္ခ်င္းပင္ ေသဒဏ္ေပး၍
တရားမွ်တမႈကို တည္ေဆာက္အံ့ ။ ေမာင္အလုပ္သမားကလည္းေလွ်ာက္တင္ျပန္တယ္
ဘ၀ရွင္မင္းတရားၾကီးခင္ဗ်ား။ ေရထမ္းသမား ေရပိုျဖည့္ထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္
ေရထမ္းသမားအားေသဒဏ္ းးးးးးးးးး
သူလည္းမေခပါဘူး ။ ေလွ်ာက္လိုက္တာကေတာ့
အရွင္မင္းၾကီး အကၽြန္ေရျဖည့္ျခင္းမွာ ပံုမွန္သာျဖစ္ပါသည္ အိုးၾကီးေနပါေသာေၾကာင့္
ေရပို ထည့္မိျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အိုးထိန္းသည္အားေသဒဏ္ေပးေစ.....!
သူကထပ္ေလွ်ာက္တင္ျပန္တယ္ ။ အကၽြန္လက္က ပံုမွန္လက္ပါခင္ညား
ပံုမွန္အတိုင္းဆိုရင္ ေရအိုးၾကီးစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီေန က
အိုးလုပ္ေနတုန္း အင္မတန္ေတာင့္ေျဖာင့္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး အကၽြန္ေရွ့က ခဏခဏ
ျဖတ္သြားျဖတ္ လာလုပ္ပါတယ္။ ထိုအမ်ိဳးသမီးအား ေငးၾကည့္မိေသာေၾကာင့္
အိုးၾကီးရ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
လာထား
ျဖတ္ေလွ်ာက္ေသာ ထုိအမ်ိဳးသမီးအား ေသဒဏ္
အမ်ိဳးသမီးက ထပ္ေလၽွ်ာက္ ျပန္တယ္
မွန္လွပါ ကရုဏာ ၾကီးမားလြန္းျပီး အစြန္းေရာက္မိုက္ျခင္းတရားျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို
သာယာ၀ေျပာလွေစသူ ဘ၀ရွင္မင္းတရားၾကီးရွင္….
အကၽြန္မ်ိဳးမ ျဖတ္ေလွ်ာက္ရျခင္းမွာ ဒိုဘီအား အ၀တ္အပ္ထား၍ ေလွ်ာ္ျပီးမျပီး
သြားေရာက္ စစ္ေစး ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္ ။
မျပီးေသာေၾကာင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သြားေမးရျခင္း ျဖစ္ပါ သည္။
ဒီလိုနဲ ့ပဲ ဒိုဘီကို လွမ္းေခၚလိုက္တယ္
ဘုရင္ၾကီး မိန့္ေတာ္မုူပံု က
ေမာင္မင္း
အသင္အ၀တ္အစား ကို အခ်ိန္မွီ မေလွ်ာ္ဖြပ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ထိုမိန္းမအၾကိမ္ၾကိမ္
ျဖတ္ရေလသည္ ။ ေငးမိေသာ အိုးထိန္းသည္ေၾကာင့္ အိုးသည္ နဂိုအရြယ္အစားထက္
ၾကီးမားလာေတာ့သည္ ။ ေရ ျဖည့္ေသာ လုလင္က ေရ ပို ျဖည့္မိေလရာ
ဘိလပ္ေျမေရာစပ္ေသာသူ က ေရမ်ားမ်ား ေလာင္း၍ အဂၤ့ေတ ေပ်ာ့သြားသည္
ထို ့ေၾကာင့္ပင္ ပန္းရံဆရာ တည္ေဆာက္ေသာ အမတ္ခ်ဴပ္ၾကီးေနအိမ္ အုတ္တံတိုင္း
ျပိဳက်၍ သူခိုးေသဆံုးရေလသည္.
ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ေသခ်ာတိက်ေသာ ဆက္ဆပ္ေတြးေခၚမႈေၾကာင့္ အသင္တရားခံ
ေျပးမလႊတ္ေတာ့ေခ် အသင္၏ထင္ရွား ၾကီးမားလြန္းလွေသာ ျပစ္ခ်က္အတြက္
ေသဒဏ္ းးးးးးးး
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ၾကိဳးကြင္းက အေသၾကီး အေလွ်ာ့အတင္းလုပ္လို ့မရဘူး ။
ဒိုဘီက အရမ္းပိန္လြန္း တဲ့အခါ ၾကေတာ့ ဘယ္လိုမွ စြပ္လို ့မရဘူး
ဘုရင္ၾကီးက အသိညဏ္ ၾကီးမားစြာနဲ ့မိန္ ့ေတာ္မူတယ္
ဒီေကာင့္ေခါင္းက မေတာ္ဘူးေတာ္တဲ့ ေကာင္ကိုရေအာင္ရွာျပီး ၾကိဳးေပးလိုက္ေပါ့…
ဒီလိုနဲ ့မင္းခ်င္းတို ့ရွာလိုက္ၾကေတာ့ ခုဏက တပည့္ကေလး ကိုသြားေတြ႔တယ္
သူက အရမ္း၀ေနေတာ့ ၾကိဳးကြင္းနဲ ့ကြက္တိျဖစ္ေနတာကိုး သူ႔ကို ေသဒဏ္ ခ်လိုက္ေရာ။
တပည့္က ဆရာကိုသတိရၿပီး ဆရာေပးတဲ့ ဂါထာကို မန္းမုတ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ဆရာခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတယ္ ။ ဆရာ တပည့္ႏွစ္ေယာက္က တေယာက္ကို
တေယာက္ အခ်က္ျပျပီးၾကိဳးကြင္းထဲ သူ၀င္မယ္ ငါ၀င္မယ္လို ့လုေနလိုက္ၾကတာမွ
မသတ္ရံု တမယ္ပဲလို ့ကို ထင္ရတယ္...။
ဘုရင္ၾကီးအံ့ၾသတာေပါ့
ဘယ့္ႏွယ္ သူမ်ားေတြက ေသဖို ့ေၾကာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီႏွေကာင္ၾကိဳးကြင္းကို
ျပိဳင္လုေနရတာတုန္း
ဘုရင္ၾကီးက ေမးလိုက္တာေပါ့ ။ ဘာလို ့လည္းေပါ့ေနာ္
ဆရာက ေျဖတယ္
မွန္လွပါ တရားသျဖင့္ေလာကပါလနတ္မင္းအား အစဥ္ ျပံဳးရႊင္ေစေတာ္မူေသာ္ အို
ဘယ့္သမားသမတ္အရွင္မင္းၾကီးခင္ဗ်ား ။
အကၽြန္က တကၠသီလမွ ဆရာတည္းေဗဒင္သံုးပံုကို အရည္ၾကိဳ ေသာက္ခဲ့သူလည္း
ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္တမံု ယေန ့နကၡတ္ ၊ျဂိဳလ္ ၊ပက္က်ိ နွင့္ ေခြးခ်ီးတို႔၏ တည္ေနရာအား
ေသခ်ာတိုင္းတာ၍ စစ္ေဆးၾကည့္ရာ ယေန ့ေသေသာသူသည္ မလႊဲဧကမုခ်အမွန္
စၾက၀ေတးမင္း ျဖစ္လတၱ ံ့။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ၾကိဳးကြင္းလုေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဘုရင္က အံၾကိတ္ျပီး ေရွ့တိုးလာတယ္
သယ္............ငါ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရွိရက္နဲ ့သည္ငမိုက္သားေတြ စၾက၀ေတးမင္း
ဆုကို ယူစရာအေၾကာင္းမရွိ
နင္တို ့ဖယ္ၾကစမ္း.....
.................................
Monday, July 27, 2009
ထီးလည္းမပါဘူး
Forward Mail ထဲကပါ...။ေတာ္ေတာ္ရယ္ရလို႔ ျပန္ Share ေပးလိုက္တာပါဗ်ာ။
လူတစ္ေယာက္သည္ သူဧ။္အျပစ္ကို သင္းအုပ္ဘုန္းေတာ္ၾကီးထံသို႔
၀န္ခ်ေတာင္းပန္ေနသည္။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ မင္းမွာဘာအျပစ္ရိွလို႔လဲ။
လူ။ ။ ကၽြန္ေတာ္အရင္တစ္ပတ္က ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကို သြားလည္တယ္။
သူ႔အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူကမရိွဘူး။ အိမ္မွာသူ႔မိန္းမပဲရိွတယ္။
အဲဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ .. မိုးက ၀ုန္းကနဲဆို ရြာခ်ေရာ။ထီးကလည္းမပါဘူး။
ဒါနဲ႔ပဲ သူငယ္ခ်င္းမိန္းမက မိုးခိုရင္းေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ဆိုၿပီးေကာ္ဖီေဖ်ာ္တိုက္တယ္။
အဲ ... မိုးကလည္းေတာ္ေတာ္နဲ့ မစဲဘူး။အဲဒါနဲ႔ပဲ မထိန္းႏိုင္ျဖစ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းမိန္းမနဲ႔
မွားသြားမိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ပါ။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ ရပါတယ္။ ဒါကလူတိုင္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္။
လူ။ ။ မၿပီးေသးဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့သံုးရက္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ေယာကၡမအိမ္ကို
သြားလည္တယ္။မိန္းမကလည္း မအားလို႔မလိုက္ေတာ့ဘူးတဲ့။
ေယာကၡမအိမ္ေရာက္ေတာ့သူမရိွဘူး။ Party သြားတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ခယ္မ
တစ္ေယာက္ပဲအိမ္မွာရိွတယ္။ အဲဒါနဲ႔ မေကာင္းပါဘူးေလဆိုၿပီး ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့
မိုးကရြာေကာ။ ထီးမပါလာျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႔ခယ္မကလည္း ေကာ္္ဖီေဖ်ာ္တိုက္တယ္။ မိုးကလည္းေတာ္ေတာ္နဲ႔မတိတ္ဘူး။ အဲဒီ့မွာပဲ မထိန္းႏုိင္ပဲ မွားသြားမိေသးတယ္။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ အင္း......... နည္းနည္းတရားလြန္ေပမယ့္ ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။
လူ။ ။ ေနာက္တစ္ခုက်န္ေသးတယ္။ မေန႔က ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚအိမ္သြားတယ္။
အေဒၚဆိုတာ အဖြားရဲ့ေမြးစားသမီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေတာ ့ဘာမွမေတာ္ပါဘူး။
သူကလည္းအိမ္မွာမရိွဘူး။ သူ႔ရဲ့သားပဲအိမ္မွာရိွတယ္။ကၽြန္ေတာ္ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့
မိုးကသဲသဲမဲမဲ ကိုခ်ေတာ့တာပဲ။ အဲဒါနဲ႔သူ႔ရဲ့သားကေကာ္ဖီေဖ်ာ္တုိက္တယ္။
ထီးမပါေတာ့ျပန္လို႔မရဘူးေပါ့။ အဲဒီ့မွာေပါ့ ... အေဒၚ့သားကနည္းနည္းႏြဲ႔ႏြဲ႔ေလး
ဆိုေတာ့ကၽြန္ေတာ္လည္း ....................
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ ေတာ္ေတာ္ .. ဆက္မေျပာနဲ႔ေတာ့။ ငါအကုန္လံုးကိုခြင့္လႊတ္တယ္။
ၿပီးၿပီမဟုတ္လား။ မင္း မင္း... ျမန္ျမန္ျပန္ေတာ့။ မင္းဒီကိုလာတာထီးလည္းမပါဘူး။
အခုအျပင္မွာမိုးအံု႔ေနၿပီ။
...........................
လူတစ္ေယာက္သည္ သူဧ။္အျပစ္ကို သင္းအုပ္ဘုန္းေတာ္ၾကီးထံသို႔
၀န္ခ်ေတာင္းပန္ေနသည္။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ မင္းမွာဘာအျပစ္ရိွလို႔လဲ။
လူ။ ။ ကၽြန္ေတာ္အရင္တစ္ပတ္က ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကို သြားလည္တယ္။
သူ႔အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူကမရိွဘူး။ အိမ္မွာသူ႔မိန္းမပဲရိွတယ္။
အဲဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ .. မိုးက ၀ုန္းကနဲဆို ရြာခ်ေရာ။ထီးကလည္းမပါဘူး။
ဒါနဲ႔ပဲ သူငယ္ခ်င္းမိန္းမက မိုးခိုရင္းေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ဆိုၿပီးေကာ္ဖီေဖ်ာ္တိုက္တယ္။
အဲ ... မိုးကလည္းေတာ္ေတာ္နဲ့ မစဲဘူး။အဲဒါနဲ႔ပဲ မထိန္းႏိုင္ျဖစ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းမိန္းမနဲ႔
မွားသြားမိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ပါ။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ ရပါတယ္။ ဒါကလူတိုင္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္။
လူ။ ။ မၿပီးေသးဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့သံုးရက္ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ေယာကၡမအိမ္ကို
သြားလည္တယ္။မိန္းမကလည္း မအားလို႔မလိုက္ေတာ့ဘူးတဲ့။
ေယာကၡမအိမ္ေရာက္ေတာ့သူမရိွဘူး။ Party သြားတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ခယ္မ
တစ္ေယာက္ပဲအိမ္မွာရိွတယ္။ အဲဒါနဲ႔ မေကာင္းပါဘူးေလဆိုၿပီး ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့
မိုးကရြာေကာ။ ထီးမပါလာျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႔ခယ္မကလည္း ေကာ္္ဖီေဖ်ာ္တိုက္တယ္။ မိုးကလည္းေတာ္ေတာ္နဲ႔မတိတ္ဘူး။ အဲဒီ့မွာပဲ မထိန္းႏုိင္ပဲ မွားသြားမိေသးတယ္။
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ အင္း......... နည္းနည္းတရားလြန္ေပမယ့္ ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။
လူ။ ။ ေနာက္တစ္ခုက်န္ေသးတယ္။ မေန႔က ကၽြန္ေတာ့္အေဒၚအိမ္သြားတယ္။
အေဒၚဆိုတာ အဖြားရဲ့ေမြးစားသမီးပါ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေတာ ့ဘာမွမေတာ္ပါဘူး။
သူကလည္းအိမ္မွာမရိွဘူး။ သူ႔ရဲ့သားပဲအိမ္မွာရိွတယ္။ကၽြန္ေတာ္ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့
မိုးကသဲသဲမဲမဲ ကိုခ်ေတာ့တာပဲ။ အဲဒါနဲ႔သူ႔ရဲ့သားကေကာ္ဖီေဖ်ာ္တုိက္တယ္။
ထီးမပါေတာ့ျပန္လို႔မရဘူးေပါ့။ အဲဒီ့မွာေပါ့ ... အေဒၚ့သားကနည္းနည္းႏြဲ႔ႏြဲ႔ေလး
ဆိုေတာ့ကၽြန္ေတာ္လည္း ....................
ဘုန္းေတာ္ၾကီး။ ။ ေတာ္ေတာ္ .. ဆက္မေျပာနဲ႔ေတာ့။ ငါအကုန္လံုးကိုခြင့္လႊတ္တယ္။
ၿပီးၿပီမဟုတ္လား။ မင္း မင္း... ျမန္ျမန္ျပန္ေတာ့။ မင္းဒီကိုလာတာထီးလည္းမပါဘူး။
အခုအျပင္မွာမိုးအံု႔ေနၿပီ။
...........................
Friday, July 17, 2009
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ သတင္းေကာင္း
မိမိ passport ေပ်ာက္ဆံုးသြားသည္ျဖစ္ေစ
သက္တမ္းဘယ္ေတာ့ကုန္မလဲ သိခ်င္၍ ျဖစ္ေစ
အင္တာနက္တြင္ ၾကည့္႐ႈႏိုင္ပါၿပီ
Passport နဲ႕ ပတ္သတ္သမွ် အခ်က္အလက္ေတြအကုန္လံုး အင္တာနက္တြင္ ရွာႏိုင္ပါၿပီ
Subscribe to:
Posts (Atom)